دل‌نوازها

«نسیم وصل» نخستین آلبوم موسیقی سنتیِ مستقلِ آوازِ «همایون شجریان» است که آهنگ‌سازیِ آن‌را «محمدجواد ضرابیان» برعهده داشته و نخستین‌ بار در اردیبهشت ۱۳۸۲ و به‌مدت ۵۹ دقیقه و ۴۸ ثانیه به‌دست  «دل آواز» بر سروده‌های «سعدی»، «سیمین بهبهانی»، «مولوی»، «رهی معیری» و «فریدون مشیری» منتشر شد. آلبوم «نسیم وصل» نام خود را از غزلی سروده‌ی «رهی معیری» گرفته است.

«نسیم وصل» را می‌توان آلبومی همه‌پسند به شمار آورد. سازبندیِ روان، ملودی‌های گوش‌نواز، کم‌ترین نوآوری در زمینه‌ی آهنگ‌سازی و تلفیقِ شعر و موسیقی از ویژگی‌هایی هستند که «نسیم وصل» را در مقامِ برابریِ با آلبومی چون «نیلوفرانه» از «علیرضا افتخاری» قرار می‌دهد، با این تفاوت که ملودی‌های استفاده شده در آلبوم «نیلوفرانه» به‌گوشِ بسیاری آشنا بودند و تغییر اشعار نیز مانع از برانگیخته شدن احساسات نوستالژیک شنونده نشد، اما در آلبوم «نسیم وصل» شاهد استفاده از همان فضاسازی‌ها هستیم که تا حد زیادی از ارزش‌های بالقوه آن می‌کاهد. در این آلبوم دو تصنیف ابتدایی و انتهایی را از نظر سازبندی و تنظیم می‌توان دارای ارزشی بالاتر به حساب آورد، ولی باقی قطعه‌ها و آواز «همایون شجریان» و تار «شهرام میرجلالی» در سطحی ویژه قرار نمی‌گیرد.

تصنیف حاصل عمر، رهی معیری، عدم رعایت ترتیب، متن قرمز در آواز نیست:

بس‌که جفا ز خار و گُل دید دل رمیده‌ام       هم‌چو نسیم از این چمن پای برون کشیده‌ام
شمعِ طَرَب ز بخت ما آتشِ خانه‌سوز شد       گشت بلای جان من عشقِ به جان خریده‌ام
حاصلِ دور زندگی صحبت آشنا بُوَد       تا تو ز من بُریده‌ای من ز جهان بریده‌ام
تا به کنار من بودی، بود به‌جا قرار دل       رفتی و رفت راحت از خاطرِ آرمیده‌ام
تا تو مراد من دَهی کشته مرا فراق تو       تا تو به داد من رسی من به خدا رسیده‌ام
چون به بهار سر کند لاله ز خاک من برون       ای گُل تازه یاد کن از دل داغ دیده‌ام
یا ز ره وفا بیا یا ز دل رهی برو       سوخت در انتظار تو جان به لب رسیده‌ام

تصنیف خانه‌ی سودا، مولوی، عدم رعایت ترتیب، متن قرمز در آواز نیست:

شد ز غمت خانه‌ی سودا دلم       در طلبت رفت به هر جا دلم
در طلبِ زهره رخ ماه‌رو       می‌نگرد جانبِ بالا دلم
فرش غمش گشتم و آخر ز بخت       رفت بر این سقف مصفا دلم
آه که امروز دلم را چه شد       دوش چه گفته است کسی با دلم
در طلب گوهر گویای عشق       موج زند موج چو دریا دلم
روز شد و چادر شب می‌درد       در پی آن عیش و تماشا دلم
از دل تو در دل من نکته‌هاست       آه چه ره است از دل تو تا دلم
گر نکنی بر دل من رحمتی       وای دلم وای دلم وا دلم
ای تبریز از هوس شمس دین       چند رود سوی ثریا دلم

نوازندگان:
علی رحیمیان، هادی آرزم، سینا جهان‌آبادی: ویولن
علیرضا خورشیدفر، شاهین یوسف‌زمانی: کنترباس
ارسلان کامکار، رسول بهبهانی: ویولن و ویولا
سیامک نعمت ناصر: تار و سه‌تار
همایون شجریان: دایره و دهل
شهریار فریوسفی: تار و دوتار
سینا جهان‌آبادی: کمانچه
کریم قربانی: ویلونسل
تهمورس پور‌ناظری: دف
سعید اتوت:  کلارینت
کامبیز گنجه‌ای: تنبک
پریچهر خواجه: قانون
بهروز الوندی‌پور: نی
ناصر رحیمی: فلوت
بیژن کامکار: دف

جلد و متن آلبوم