دل‌نوازها

اشتیاق نام آلبومی است با آواز «علیرضا قربانی»، آهنگسازی «فرهاد فخرالدینی» و به نوازندگی «ارکستر موسیقی ملی ایران» که بر روی اشعاری از «فريدون مشيری» و «فخرالدين عراقی» اجرا شده و توسط «انتشارات سروش» در سال ١٣٨٤ منتشر شده است.

یکی از زیباترین صداهای موسیقی، صدای انسان است. حنجره، طبیعی ترین ساز موسیقی است و در عین حال مناسب ترین برای بیان احساسات درونی می باشد، زیرا با حنجره هجاهای کلمات شعر به همراه صدای موسیقی به صدا در می آیند و بدون شک تاثیری مضاعف بر شنونده می گذارد و به همین خاطر است که صدای انسان طرفداران بی شماری دارد و هر انسانی این ساز طبیعی را در اختیار دارد و می تواند اشعار و ملودی های دل خواه خود را بخواند.داشتن حنجره خوب مثل داشتن یک سازِ خوب است و یک موهبت الهی است که استفاده درست از این موهبت و تحت تعلیم قرار دادن آن با کوشش و مهارت بسیار خواننده ای نظیر «علیرضا قربانی» را به وجود می آورد که امروزه یکی از بهترینها است.

بی شک «ارکستر موسیقی ملی ایران» در کشف استعدادهای درخشان در زمینه های نوازندگی، آهنگسازی و خوانندگی سهمی مهم بر عهده داشته است.

نوازندگان:
تار:        شهريار فريوسفی
ويولن:    ارسلان كامكار، منوچهر انصاری، خسرو رحيميان، حامد كرمانی، امير مينو سپهر، هومن شمس
ابوا:       حسين تاجيک
تنبک:     محمود فرهمند
فلوت:     شهرام ركوعی
كنترباس: عليرضا خورشيد فر

برگرفته از جلد اثر

دانلود با کیفیت 160kb/S در ادامه مطلب

«از خشت و خاک» نام آلبومِ موسیقیِ یادمان حماسه‌‌ سرای ایران «ابوالقاسم فردوسی» با آواز «علیرضا قربانی» به آهنگ‌سازیِ «صادق چراغی‌نظر» و روایتِ «بهروز رضوی» بر سروده‌های «ابوالقاسم فردوسی» به نوازندگیِ «گروه موسیقیِ ایل» است که نخستین بار به‌سال ۱۳۸۴ به‌دست «آوای باربد» منتشر شد.

«صادق چراغی‌نظر» در دفترچه‌ی آلبوم نوشته است: «تثبیت خاطره و یادمانی از گذشتگان همت بلندی می‌طلبد. این اثر به قدر توان ما، ادای دِینی است به فردوسی و کار عظیمش».

نمی‌توان «از خشت و خاک» را یک بار شنید، بارها می‌شنوی و هم‌چنان مشتاق می‌‌مانی که دیگر بار... شور و شوقی که از حماسه سرایی‌های «ابوالقاسم فردوسی» دست می‌دهد، چنان است که ساعت‌‌ها تو را به خود مشغول می‌کند. مگر ما چقدر «شاهنامه» می‌خوانیم؟ چقدر خود را نیازمند این کاخ هویت ایرانی می‌دانیم؟ از حماسه‌های «فردوسی» خیلی بدانیم «رستم و سهراب» و «هفت‌خوان رستم»، آن‌هم دست و پا شکسته است. چند نفر می‌داند «ابوالقاسم فردوسی» «تاریخ تحولِ زندگیِ اجتماعیِ انسان»، «پیدایش»، «عصر یخ‌بندان»، «کشف آتش» و «کشف فلز» را به تصویر کشیده و در لابه‌لای اشعار حماسی‌‌اش «عاشقانه» سروده است؟

یکی بنده‌ام با تنی پُر گناه          به پیشِ خداوند خورشید و ماه
به بَد مهریِ من روانم مسوز          به من بازبخش و دلم برفروز
ستاره شبِ تیره یارِ من است          من آنم که دریا کنار من است
همیشه دلم در غم مهر او است          شب و روزم اندیشه‌ی چِهرِ او است
کجا آن همه بند و پیوند ما؟          کجا آن همه عهد و سوگند ما؟
کجا آن همه روز کردن به شب؟          دل و دیده گریان و خندان دو لب
کنون شاد گشتم به آواز تو          بدین خوب گفتارِ با ناز تو
چو از ابر بینم هَمی باد و نم          ندانم که نرگس چرا شد دُژَم
شَوَد روز چون چشمه جوشان شود          جهان چون نگینِ بدخشان شود

آلبوم «فصل باران» آلبوم موسیقی سنتی با آواز «علیرضا قربانی» به‌ آهنگ‌سازیِ «مجید درخشانی» و نوازندگیِ «گروه خورشید» در سال ۱۳۸۵ بر روی سروده‌های «رهی معیری»، «ادیب نیشابوری»، «مولوی»، «محمدرضا شفیعی کدکنی»، «سعدی» و «عطار نیشابوری» به مدت ۵۰ دقیقه و ۵ ثانیه به‌دست «سروش» منتشر شد.

«فصل باران» داری چند ویژگیِ برجسته است که آن‌را در شمار آثار ماندگار موسیقی ایرانی قرار می‌دهد. حجم بی‌سابقه‌ی سازهای ایرانی برای دست‌یابی به رنگ‌آمیزیِ صوتیِ جدید، کنتراست تازه‌ی ارکستر، ملودی‌ و تنظیم‌های خلاقانه و ضبطِ هم‌زمان به منظور رسیدن به «احساسِ غنیِ گروه‌نوازی»، باعث شده تا بتوان از پاره‌ای ضعف‌های کوچک مانند عدم دقتِ کوک در صدای «علیرضا قربانی» در بعضی قسمت‌های آلبوم به راحتی گذشت. «علیرضا قربانی» در بسیاری از قسمت‌های اثر به‌ویژه در «آواز شوشتری» بسیار توانا نشان داده است.

ای مهربان‌تر از برگ در بوسه‌های باران
بیداریِ ستاره در چشم جوی‌باران
آیینه‌ی نگاهت پیوند صبح و ساحل
لبخندِ گاه گاهت، صبحِ ستاره باران
بازا که در هوایت خاموشیِ جنونم
فریادها برانگیخت از سنگ کوه‌ساران
ای جویبار جاری! زین سایه‌برگ مَگریز
کاین‌گونه فرصت از کف دادند بی‌شماران
گفتی: به روزگاران مهری نشسته گفتم
بیرون نمی‌توان کرد حتی به روزگاران
بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز
زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران
پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند
دیوار زندگی را زین گونه یادگاران
وین نغمه‌ی محبت بعد از من و تو ماند
تا در زمانه باقی‌ست آوازِ باد و باران (شفیعی کدکنی)

ماهنامه‌ی فرهنگ و آهنگ (مهر ۱۳۸۵) و جلد اثر