آلبوم شکرانه، سیدخلیل عالینژاد
«شکرانه» آلبوم موسیقی بیکلام دونوازیِ تنبورِ «سیدخلیل عالینژاد» با همراهیِ دفِ
«حمیدرضا خُجندی» است که بهدست «آوای نوین اصفهان» به مدت ۵۸ دقیقه و ۸
ثانیه منتشر شده است. آلبوم «شکرانه» در «اصفهان قدیم»، «چهارگاه قدیم»،
«ماهور قدیم» و «شور قدیم» اجرا شده است.
اصفهان قدیم: مخموری، صبوحی، سماعِ وصل
چهارگاه قدیم: بدیههی مقامی، دردمندِ فراق، بدیههی مقامی شکرانه
ماهور قدیم: بدیههی مقامی دست افشان
شور قدیم: بدیههی مقامی، بیقراری
بازگشت به اصفهان: بدیههی مقامی، سماع سرمستان
چهارگاه قدیم: بدیههی مقامی، دردمندِ فراق، بدیههی مقامی شکرانه
ماهور قدیم: بدیههی مقامی دست افشان
شور قدیم: بدیههی مقامی، بیقراری
بازگشت به اصفهان: بدیههی مقامی، سماع سرمستان
«سیدخلیل عالینژاد» (زادهی ۱۳۳۶ کرمانشاه-درگذشتهی ۱۳۸۰ گوتنبرگِ سوئد) در سال ۱۳۷۵ در سن ۳۶ سالگی با ارایهی پایاننامهای با عنوان «تنبور از دیرباز تاکنون» با مدرک کارشناشی از «دانشگاه هنر تهران» فارغالتحصیل شد. وی علاوه بر آواز و نوازندگی تنبور، سهتار، دف و تار، در ساختِ دو سازِ نخست چیرهدست بود. «سیدخلیل عالینژاد» تنبور را به ترتیب نزد «سید نادر طاهری»، «سید امرالله شاهابراهیمی»، «درویش امیر حیاتی» و «عابدین خادمی»، آواز را نزد «میرزا حسین خادمی»، دف را نزد «نادر نادری» و تار را نزد «کیخسرو پورناظری» فرا گرفت.
در سال ۱۳۷۱ «سیدخلیل عالینژاد» به وصیت «احمد عبادی» برای شرکت در مراسم خاکسپاریِ او از کرمانشاه به تهران رفت و دیگر به دیار خود باز نگشت. او در سال ۱۳۷۹ برای شش ماه به سوئد رفت و سپس اقامتش را برای یک سال دیگر تمدید کرد. چند هفته پیش از بازگشتش در ۲۷ آبان ۱۳۸۰ در گوتنبرگِ سوئد، به دست افرادی ناشناس کُشته و خانه و جسدش به آتش کشیده شد.
جلد اثر، ویکیپدیا و Enhanced CD آوای نوین اصفهان
«دربردارندهی کاور روی جلد»
گذرواژه: www.delnavazha.blogfa.com
Archives Have 10% of the Information for Restoration
+ نگاشته شد در سه شنبه بیست و هفتم دی ۱۳۹۰ 9:0 بهدست دلنواز
|
