دل‌نوازها

به هر پرده رازی بود دل‌نواز - که آن‌را ندانند جز اهل راز

آلبوم راز و نیاز، علیرضا افتخاری

آلبوم راز و نیاز، علیرضا افتخاری

«راز و نیاز» آلبوم موسیقی سنتی ایران با آواز «علیرضا افتخاری» به آهنگ‌سازیِ «حسین علیزاده» و نوازندگی «گروه‌ شیدا و عارف» در دو بخشِ «دستگاه راست‌پنجگاه» و «گوشه‌ی شوشتری» بر سروده‌های «حافظ»، «مولوی» و «باباطاهر» است که نخستین بار زمستان ۱۳۶۷ به‌دست «ماهور» در ۱۳ تراک به مدت ۵۷ دقیقه و ۴۷ ثانیه منتشر شد. نام آلبوم از قطعه‌ی گروه‌نوازیِ سه‌تار به همین نام در «گوشه‌ی شوشتری» گرفته شده است. «راز و نیاز» پنجمین آلبوم منتشر شده‌ی «علیرضا افتخاری» است.

بیا تا گُل برافشانیم و مِی در ساغر اندازیم       فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم
اگر غم لشکر انگیزد که خونِ عاشقان ریزد       من و ساقی به هم سازیم و بنیادش براندازیم
شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم       نسیم عطرگَردان را شِکَر در مجمر اندازیم
چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش       که دست‌افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم
صبا خاک وجود ما بدان عالی‌جناب انداز       بود که‌آن شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم
یکی از عقل می‌لافد یکی طامات می‌بافد       بیا که‌این داوری‌ها را به پیشِ داور اندازیم
بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به مِی‌خانه       که از پای خُمَت روزی به حوض کوثر اندازیم
سخن‌دانی و خوش‌خوانی نمی‌ورزند در شیراز       بیا حافظ که تا خود را به مُلکی دیگر اندازیم

فهرست:
- بخش نخست، راست‌پنجگاه
۱. چهارمضراب
۲. درآمد، ساز و آواز، سمن بویان (حافظ)
۳. سماع آسمان، گروه نوازی و آواز، غزلِ «آمد بهار ای دوستان» (مولوی)
۴. عشاق، سه‌تار و آواز
۵. فرود، کمانچه و آواز
۶. تصنیفِ «آهوی وحشی» (حافظ)

- بخش دوم، گوشه‌ی شوشتری
۷. راز و نیاز، گروه نوازیِ سه‌تار
۸. شوشتری، سه‌تار و آواز (باباطاهر)
۹. بختیاری، سه‌تار و آواز (باباطاهر)
۱۰. مثنوی، دونوازیِ سه‌تار
۱۱. بیات راجه، دونوازیِ سه‌تار
۱۲. چهارمضراب، فرود، دونوازیِ سه‌تار
۱۳. تصنیفِ «بیا تا گل بر افشانیم» (حافظ)

جلد و متن آلبوم، ماهور


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در شنبه بیستم اسفند ۱۳۹۰ 9:0 به‌دست دل‌نواز  | 

کنسرت هم‌نوا با بم، محمدرضا شجریان

کنسرت همنوا با بم، محمدرضا شجریان

«هم‌نوا با بم» نام کنسرتی با صدای «محمدرضا شجریان» و هم‌خوانی «همایون شجریان» در «دستگاه نوا»، «آوازِ بیات کُرد» و «دستگاه راست پنجگاه» است. آهنگ‌سازی این کنسرت را «حسین علیزاده» و «کیهان کلهر» برعهده داشته‌اند. کنسرت «هم‌نوا با بم» در دی‌ماه سال ۱۳۸۲ در تالار وزارت کشور با نوازندگی تارِ «حسین علیزاده»، کمانچه‌ی «کیهان کلهر» و تنبکِ «همایون شجریان» اجرا شد.

کنسرت «هم‌نوا با بم» با هدف هم‌دردی با آسیب‌دیدگان «زمین‌لرزه‌ی بم» اجرا و درآمدِ حاصل از آن به ساخت یک مجموعه‌ی آموزشی و هنری در شهر «بم» اختصاص داده شد. «هم‌نوا با بم» نخستین آلبوم ویدیویی رسمیِ تدوین شده‌ی موسیقی سنتی ایران و «محمدرضا شجریان» در ایران در قالب «دی‌وی‌دی» نیز هست. دکور زمینه‌ی کنسرت ماکتِ «ارگ بم» بزرگ‌ترین سازه‌ی خشتی جهان است که در «زمین‌لرزه‌ی بم» ۸۰٪ آن ویران شد. در بخش مصاحبه‌ی آلبوم تصاویری از «ایرج بسطامی» که در «زمین‌لرزه‌ی بم» کشته شد به چشم می‌خورد. در پایان این کنسرت «محمدرضا شجریان» و «همایون شجریان» اجرایی متفاوت را در هم‌خوانی تصنیف «مرغ سحر» رونمایی کردند.

این کنسرت بر اساس اشعاری از «مولوی»، «هوشنگ ابتهاج»، «باباطاهر»، «عطار نیشابوری»، «سعدی»، «مهدی اخوان ثالث»، «محمدرضا شفیعی کدکنی» و «ملک‌الشعرای بهار» است. مدت این مجموعه ۲ ساعت و ۵۱ دقیقه است.

این مجموعه دربردارنده‌ی پشت‌صحنه‌ی آماده‌سازی دکور، طراحی پوسترها به‌دست «مژگان شجریان»، تمرین هنرمندان برای اجرای کنسرت، روند فروش و توزیع بلیط، مصاحبه با شرکت‌کنندگان در کنسرت و مصاحبه‌ی «محمدرضا شجریان» با خبرنگارن درباره‌ی حواشی اجرای کنسرت و مشکلات پیش رویِ برگزاری آن در ایران است.


هنرمندان:
آواز: محمدرضا شجریان
تار: حسین علیزاده
کمانچه: کیهان کلهر
هم‌خوانی و تنبک: همایون شجریان

هر آن باغی که نخل‌اش سر به‌ در بی          مدام‌اش باغبان خونین جگر بی
به‌باید کندن‌اش از بیخ و از بُن          اگر بارَش همه لَعل و گُهَر بی (باباطاهر)

برداشت آزاد از جلد و متن اثر


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در دوشنبه پنجم دی ۱۳۹۰ 9:0 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم پریا، قصه‌ی دخترای ننه دریا، احمد شاملو و حسین علیزاده


«پریا، قصه‌ی دخترای ننه دریا» نام آلبوم شعر و صدای «احمد شاملو»ست با آهنگ‌سازی «حسین علیزاده» که در سال ۱۳۷۴ برای نخستین بار توسط نشر «ماهور» به مدت زمان ۳۵ دقیقه و ۵۸ ثانیه منتشر شده و در سال ۱۳۸۶ به چاپ سوم رسیده است.

این دو افسانه‌ی منظوم دو سیاه مشق از دوره‌ای است مربوط به سال ۱۳۳۲، در این زمینه که آیا می‌توان گه‌گاه برای شعر از زبان محاوره بهره‌جُست یا نه. البته من خود به شتاب از ادامه‌ی ای کار به دلیل محدودیت زبان محاوره چشم پوشیدم و بدین کار ادامه ندادم. در هر حال قضاوت در مورد توفیق این دو شعر حق مسلم شنوندگان است.
احمد شاملو

التزام و تعهد نقشی در آفرینش هنری بازی نمی‌کند. التزام امری شخصی و فردی است. در موسیقی «موتسارت» هیچ تعهدی به چشم نمی‌خورد و می‌توان گفت آثار او فقط موسیقی خالص است در حالی که مثلن «باخ» را می‌توان متعهد به «کلیسا» دانست و یا مثلن «ون‌گوگ» را، صرف نظر از آثار نخستین‌اش، نقاشی فاقد تعهد به شمار آورد هرچند که این موضوع در زمان آن‌ها مطرح نبوده است. اما التزام هنرمند باید انسانی باشد. التزامی فارغ از قید و بند فرقه‌گرایی و تحزب، التزامی فارغ از «سیاست» و تنها در راه تعالی انسان. اما به هر تقدیر اثر هنری پیش از آن‌که باز تعهد یا التزامی را به دوش بکشد باید هویت هنری خود را ثابت کند. «حافظ» نه به این دلیل که بیش از شاعران دیگر غم‌خوار انسان و دشمنِ ریاکاری بوده بر قله‌ی «غزل فارسی» پایدار مانده، تعهد او فَرع‌استادی و قدرت غَزَلسُرایی‌اش است. «مایاکوفسکی» شاعر انقلابی التزام و تعهد اجتماعی شاعر را اساس کار قرار می‌داد و می‌گفت شاعر باید برای نوشتن شعر از اجتماع سفارش قبول کند و شعر را «محصول سفارش اجتماعی» می‌خواند. او فراموش کرده بود که نخست باید شاعر بود تا بتوان به سفارش جامعه پاسخ شایسته داد وگرنه بسیار بودند کسانی که به همان راه او رفتند و نامی باقی نگذاشتند. من هم شعر «پریا» را مستقیمن به سفارش اجتماع نوشتم. جامعه که با «کودتای ۱۳۳۲» لطمه‌ی نومیدانه‌ی شدیدی خورده بود به آن نیاز داشت و من که در متن جامعه بودم این نیاز را درک کردم و به آن پاسخ گفتم. آن هم با زبان خود توده و توده هم بی‌درنگ آن را تحویل گرفت و بُرد. لازمش داشت و من این لزوم را با پوست و گوشتم احساس کرده بودم. پس شعری بود محصول لزوم و اقتضا، اقتضای وارستگی نه اقتضای وابستگی. اقتضای ایثاری نه اقتضای بیعاری.

«درباره‌ی هنر و ادبیات (دیدگاه‌های تازه)، گفت و شنود ناصر حریری با احمد شاملو»


قسمتی از قصه‌ی دخترای ننه دریا:
داش آکَل، مرد لوطی
تهِ خندق تو قوطی
توی باغِ بی‌بی‌جون
جُم جُمک، بَلگِ خزون!
دیگه دِه مثل قدیم نیس که از آب دُر می‌گرفت
باغاش انگار باهارا از شکوفه گُر می‌گرفت
آب به چشمه! آره رَعیت سَرِ آب خون می‌کُنه
واسه چار چیکه‌ی آب، چِل تا رو بی‌جون می‌کُنه
نَعشا می‌گَندن  و می‌پوسن و شالی می‌سوزه
پایِ دار، قاتل بیچاره همونجور تو هوا چِش می‌دوزه
- چی می‌جوره تو هوا؟
رفته تو فکر خدا؟
- نه برادر! تو نَخِ ابره که بارون بزنه
شالی از خشکی دَرآد، پوکِ نِشا، دون بزنه
اگه بارون بزنه
آخ اگه بارون بزنه...


قسمتی از قصه‌ی پریا:
یکی بود یکی نبود
زیر گُنبد کبود
لُخت و عور تنگ غروب سه تا پری نشسته بود
زار و زار گریه می‌کردن پریا
مث ابرای باهار گریه می‌کردن پریا
گیسِ‌شون قَدِ کمون رنگ شَبَق
از کمون بُلَن تَرَک
از شَبَق مِشکی تَرَک
روبروشون تو افق شهر غلامای اسیر
پشت شون سرد و سیا قلعه‌ی افسانه‌ی پیر
از افق جیرینگ جیرینگ صدای زنجیر می‌اومد
از عقب از توی برج ناله‌ی شب‌گیر می‌اومد...
برگرفته از جلد اثر


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در سه شنبه بیست و نهم شهریور ۱۳۹۰ 21:28 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم هم‌نوایی، حسین علیزاده، ارشد طهماسبی و داریوش زرگری



«هم‌نوایی» آلبومی است بسیار پویا. نام آلبوم اشاره‌ای به بیان مشترک و همگون در موسیقی است و بر رابطه احساسی ویژه بین سه نوازنده‌ی آن دلالت می‌کند. این آلبوم سرشار از مهارت‌های فردی و هماهنگی گروهی است. «هم‌نوایی» دارای ساختار پیچیده ریتمیک و آزمودن ویژگی‌های جدید چندصدایی (Polyphony) موسیقی ایرانی است و توسط «انتشارات کرشمه» منتشر شده است.

هنرمندان:

حسین علیزاده: تار
ارشد تهماسبی: تار
داریوش زرگری: تنبک

ترجمه از تارنمای رسمی انتشارات کرشمه (انگلیسی)


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در شنبه بیست و یکم فروردین ۱۳۸۹ 1:52 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم پرنده‌ ها، حسین علیزاده، هما نیک ‎نام، مجید خلج

«پرنده‌ها» نام آلبوم موسیقی به آهنگسازی «حسین علیزاده» و آواز «هما نیک‌نام» است که در سال ۲۰۰۲ برای نخستین بار در فرانسه و توسط انتشارات «Music Records» منتشر شد.

هنرمندان:
حسین علیزاده: سه‌تار
مجید خلج: تنبک
آواز: هما نیک‌نام

فهرست:
۱. افق
۲. پرنده‌ها
۳. نور شب
۴. آتش
۵. نوری چو پروانه

پرنده‌ها به تماشای بادها رفتند ... شکوفه‌ها به تماشای آبهای سپید

برگرفته از جلد اثر و تارنمای Amazon

ادامه مطلب
+ نگاشته شد در پنجشنبه پنجم فروردین ۱۳۸۹ 9:19 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم چاووش ۳، شهرام ناظری

«چاووش ۳» نام آلبومی است با آواز «شهرام ناظری»، تک خوانی «بیژن کامکار» و به نوازندگی «گروه شیدا» که سرپرستی گروه را «حسین علیزاده» عهده دار بوده است. آهنگسازی ۵ قطعه آلبوم اثر «حسین علیزاده»  و  ۳ قطعه آن اثر «محمدرضا لطفی» است. در این آلبوم از اشعار «هوشنگ ابتهاج»، «جواد آذر»، «سیاوش کسرایی»، «ابوالقاسم لاهوتی»، «محمد فرخی یزدی»، «حمید حمزه» و «امیر برغشی» استفاده شده و در مایه های «ماهور»، «بیات اصفهان» و «چهارگاه» است. حال و هوای این آلبوم انقلابی و حماسی است و به خوبی بیانگر احساسات و تفکرات سال های اولیه انقلاب ۱۳۵۷ است.

هنرمندان:
آواز: شهرام ناظری
تک خوان: بیژن کامکار
اعضای گروه شیدا:
حسین علیزاده
محمدرضا لطفی
بیژن کامکار
محمد فیروزی
علی اکبر شکارچی
ارژنگ کامکار
حسین عمومی
پشنگ کامکار
عبدالنقی افشارنیا
مجید درخشانی
هادی منتظری
زیدالله طلوعی
جمشید عندلیبی

فهرست:
۱. سواران دشت امید، تک خوانی بیژن کامکار                شعر از «هوشنگ ابتهاج»
۲. حصار                                                              شعر از «هوشنگ ابتهاج»
۳. ای ایران، آواز شهرام ناظری                                   شعر از «جواد آذر»
۴. ژاله خون شد                                                    شعر از «سیاوش کسرایی»
۵. اتحاد                                                               شعر از «حمید حمزه»
۶. تیغ باید خون فشاند                                             شعر از «ابوالقاسم لاهوتی»
۷. شهید، آواز شهرام ناظری                                      شعر از «امیر برغشی»
۸. آزادی                                                               شعر از «محمد فرخی یزدی»

*************************************
ژاله بر سنگ افتاد چون شد؟
ژاله خون شد خون چه شد؟
خون چه شد، خون جنون شد
ژاله خون کن، خون جنون کن
سلطنت زين جنون واژگون کن
ژاله بر گل نشان، گل پران کن
بر شهيدان زمين گلستان کن
نام گمنام ها جاودان کن
تا به صبح آيد شام تيره
در شب تيره آتشفشان کن
دست در کُن، شو خطر کُن
خانه ی ظلم زير و زبر کن
جان خواهر
روستايی، برادر
پيشه ور، ای جوان، ای دلاور
ما همه يک صف و در برابر
آن ستمکاره، آن تاج بر سر
خواهر من، گرامی برادر
چون به هر حال تنهاست مادر
من به خاک افتادم تو بگذر
بهر ايجاد دنيای بهتر
ای شما ای صف بيشماران
اشک من در نظار شمايان
بر سر هر گذرگاه و ميدان
ژاله شد، ژاله شد
ژاله چون شد؟
ژاله خون ژاله دريای خون شد
خون جنون خون جنون
سلطنت واژگون سلطنت واژگون

*************************************
برگرفته از جلد اثر و تارنمای غیر رسمی Nazerismusic

دانلود با کیفیت 128KB/S در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در جمعه بیست و پنجم دی ۱۳۸۸ 13:5 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم ساز خاموش، محمدرضا شجریان

«ساز خاموش» عنوان آلبوم «موسیقی سنتی ایرانی» است با صدای «محمدرضا شجریان» و موسیقی «حسین علیزاده» که در سال ۱۳۸۶ منتشر شده است. این آلبوم بخش اول کنسرتی است که آذر ماه سال ۱۳۸۴ در «تالار بزرگ کشور» در تهران برگزار شده است. این آلبوم در آواز دشتی است و اشعار آن از عطار،‌ حافظ، مولوی و محمدرضا شفیعی کدکنی است. مدت زمان این آلبوم ۴۸ دقیقه و ۱۱ ثانیه و ناشر آن «دل آواز» است.

هنرمندان:
آواز: محمدرضا شجریان
موسیقی: حسین علیزاده
تار: حسین علیزاده
کمانچه: کیهان کلهر
تنبک: همایون شجریان

فهرست:
۱. پیش‌ درآمد دشتی                       ساخته یوسف فروتن
۲. تار و کمانچه
۳. ساز و آواز دشتی                        شعر از عطار و حافظ
۴. تصنیف دشتی «مرا رها کن»           به یاد «سید علی اصغر کردستانی»     شعر از مولانا
۵. تار
۶. آواز «خسرو شیرین»                    غزل از حافظ
۷. ساز و آواز دشتستانی                  به یاد «غلامرضا دادبه»
۸. تصنیف «ساز خاموش»                  شعر از محمدرضا شفیعی کدکنی

برگرفته از جلد اثر، ویکیپدیا و دل آواز

دانلود با کیفیت 128KB/S در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در چهارشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۸۸ 4:7 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم سرود مهر، محمدرضا شجریان

«سرود مهر» نام آلبوم موسیقی سنتی است با صدای «محمدرضا شجریان»، همخوانی «همایون شجریان» و موسیقی «حسین علیزاده» که در سال ۱۳۸۶ منتشر شده است. این آلبوم بخش دوم کنسرتی است که در آذر ماه سال ۱۳۸۴ در «تالار بزرگ کشور» در تهران برگزار شده است. این آلبوم در آواز بیات ترک و افشاری است و اشعار آن از عطار،‌ حافظ، سعدی و سهراب سپهری است. این آلبوم  در فروردین سال ۱۳۸۶ و همانند دیگر آثار «محمدرضا شجریان» توسط شرکت فرهنگی و هنری «دل آواز» منتشر شده است.

يكی از ويژگی‌ های اين آلبوم خطاطی زيبايی است كه توسط «يدالله كابلی» بر روی آنها اجرا شده است. كنسرت بزرگ «محمدرضا شجريان» آذرماه ۱۳۸۴ در تالار بزرگ كشور با صدابرداری «ريموند موسسيان» برگزار شد.

هنرمندان:
آواز: محمدرضا شجریان
موسیقی: حسین علیزاده
تار: حسین علیزاده
کمانچه: کیهان کلهر
تنبک: همایون شجریان
همخوان آواز: همایون شجریان

فهرست:
۱. آواز بر روی قطعه ضربی«نجوا»               شعر از حافظ
۲. کمانچه
۳. ساز و آواز بیات ترک «با که گویم راز»       شعر از سعدی
۴. چهار مضراب همراه آواز                        ادامه شعر سعدی
۵. مثنوی بیات ترک «غم پرست»                غزل از حافظ
۶. تصنیف قدیمی «ای سلسله موی»
۷. تکنوازی تار
۸. آواز بر روی قطعه ضربی «رخس راز»         شعر از عطار
۹. ادامه ساز و آواز عراق                          ادامه شعر عطار
۱۰. تصنیف «نیایش»                               شعر از سهراب سپهری

برگرفته از جلد اثر، دل آواز، ویکیپدیا و خبرگزاری فارس

دانلود با کیفیت 128KB/S در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در چهارشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۸۸ 3:42 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم شور اَنگیز، شهرام ناظری

«شور انگیز» نام آلبومی است به آهنگسازی «حسین علیزاده» و آواز «شهرام ناظری» که برای نخستین بار در سال ۱۳۶۷ منتشر شد. در این آلبوم که در آواز «بیات ترک» و دستگاه «شور» اجرا شده از اشعار «حافظ»، «مولوی» و «نظامی گنجوی» استفاده شده است. این آلبوم توسط موسسه فرهنگی و هنری «ماهور» منتشر شده است.

«شور انگیز» اثری است كه  به لحاظ استفاده از فرمها و ابداعات تازه در موسيقی ايرانی كاری نو و متفاوت است و از ذهن پيچيده و خلاق «حسین عليزاده» در اين كار خبر مي‌دهد. اين اثر ابتدا در «تالار وحدت» اجرا شد و عوايد آن هم به زلزله ‌زدگان «استان گيلان» اختصاص يافت و علاوه بر «شهرام ناظری»، «صديق تعريف» هم آن را خواند. اما وقتي آلبوم «شور انگيز» منتشر شد، تنها صدای «شهرام ناظری» شنیده می شد.

«شهرام ناظری» در اين اثر يكی از زيباترين آوازهای خود را خواند. آوازی در مايه «بيات ترک» با شعری معروف از «مولانا»:

دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو             که هر بندی که بربندی بدرانم به جان تو
من آن دیوانه بندم که دیوان را همی‌بندم             زبان مرغ می‌دانم سلیمانم به جان تو
نخواهم عمر فانی را تویی عمر عزیز من             نخواهم جان پرغم را تویی جانم به جان تو

هنرمندان
آهنگساز و سرپرست گروه: حسین علیزاده
آواز: شهرام ناظری
تکنوازان: حسین علیزاده، ارشد طهماسبی، اردشیر کامکار

برگرفته از جلد اثر و همشهری آنلاین

دانلود با کیفیت 128KB/S در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در پنجشنبه هفتم آبان ۱۳۸۸ 7:33 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم نوبانگ کهن، حسین علیزاده

«نوبانگ کهن» نام آلبوم موسیقی است به سرپرستی و آهنگسازی «حسین علیزاده» که تدوین آن را «خسرو سلطانی» و نوازندگی و هم خوانی آن را گروه «هم آوایان» بر عهده داشته اند. این آلبوم در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۶۹ توسط انتشارات «ماهور» منتشر شده است.

«نوبانگ کهن» از ديدگاهی صرفا فرمال يک اثر کاملاً سنتی به شمار مي آيد. در اين اثر که در  دستگاه «شور» که به قولی کامل ترين و مهم ترين دستگاه در «رديف موسيقی سنتی ايران» به حساب مي آيد نوشته و اجرا شده است، با وجود اينکه کليت کار تا حد زيادی به موسيقی رديفی وفادار مانده است (کهن)، به دليل استفاده از سازهايی مانند «سرنا»، «کرنا» و «دهل» که در رپرتوار موسيقی رديفی جايگاهی نداشتند نشان دهنده تلاش «حسين عليزاده» و «خسرو سلطانی» در جهت خلق فضای صوتی جديد (نوبانگ) است

در واقع «نوبانگ کهن» نه تنها به دليل استفاده از سازهای متفاوت ذکر شده، که به خاطر حضور گروه «هم آوايان» و شيوه جديدی که «حسین عليزاده» از «آوازخوانی گروهی» در قالب «موسيقي سنتي» ايراني ارائه داده است از اهميتی قابل توجه برخوردار است. اين شيوه استفاده از آواخوانی های گروهی در ابتدای امر از جانب منتقدان مورد حمله های بسياری قرار گرفت، اما «حسین عليزاده» باز هم از اين شيوه موسيقی در کارهاي بعدی اش استفاده کرد که از آن ميان می توان به قسمت هايی از موسيقی فیلم «دلشدگان» و آلبوم «آوای مهر» در اواخر دهه ۶۰، «راز نو» در دهه ۷۰ و آلبوم «به تماشای آب های سپيد» در دهه ۸۰ اشاره کرد که همواره يکي از دغدغه های اساسی «حسین عليزاده» نيز به حساب می آمده است. «نوبانگ کهن» که شايد کمتر از ديگر آثار «عليزاده» در دهه ۶۰ مورد توجه قرار گرفته در واقع يکی از مهم ترين آثاری است که «حسین عليزاده» نوشته و اجرا کرده است. چرا که مبنا و اصول فکری به کار گرفته شده در بسياری از آثار وی در دهه هاي ۷۰ و ۸۰ را در واقع همين آلبوم مهجور پايه ريزی کرده است. استفاده از تکنيک های آهنگسازی متفاوت، تلاش در جهت دستيابی به رنگ صوتی شخصی و متفاوت با استفاده از سازهايی که کمتر به عنوان تکنواز از آنها استفاده مي شده است مانند «سرنا»، «رباب» و «عود» و استفاده از گروه «هم آوایان» و سازهای کوبه ای به عنوان يک از مهم ترين ارکان در ساخت موسيقی همگی نشان از اين دارند که تجربه ای مانند «نوبانگ کهن» يکی از مهم ترين حرکت های «حسین عليزاده» برای جلو رفتن در عرصه موسيقی ايرانی به حساب می آيد.

برگرفته از جلد اثر، ماهور و روزنامه اعتماد شماره ۱۸۱۹

دانلود با کیفیت 128KB/S در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در چهارشنبه ششم آبان ۱۳۸۸ 1:26 به‌دست دل‌نواز  | 

چاووش ۲، محمدرضا شجریان و شهرام ناظری

«چاووش ۲» نام آلبومی است با آواز «محمدرضا شجریان» و «شهرام ناظری»، اجرای «گروه شیدا» و آهنگسازی و سرپرستی «محمدرضا لطفی» که توسط موسسه فرهنگی و هنری «چاووش» منتشر شده است. این مجموعه که گویندگی آن را «مهدی فتحی» بر عهده داشته از اشعار «محمد فرخی یزدی» و «اصلان اصلانیان» بهره برده است.

مجموعه «چاووش ۲» به عنوان یکی از دو مجموعه ای که «محمدرضا شجریان» و «شهرام ناظری» در آن نقش داشته اند شامل دو قطعه است:

الف: «شب نورد» در «آواز دشتی» بر روی شعری از «اصلان اصلانیان»،  آواز «محمدرضا شجریان» و ساخته «محمدرضا لطفی». تکنواز: «محمدرضا لطفی»

ب: «آزادی» در «دستگاه ماهور» بر روی شعری از «محمد فرخی یزدی»، آواز «شهرام ناظری» و ساخته «محمدرضا لطفی». تکنوازان: «علی اکبر شکارچی» و «محمدرضا لطفی».

«محمدرضا لطفی» در «چاووش ۲» سرود آزادي را بر اساس شعری از «محمد فرخی یزدی» ساخت و ساز و آواز «محمدرضا لطفی» و «شهرام ناظری» در «دستگاه ماهور» برای «ناظری» جوان يکي از بهترين آغازهای ممکن بود و در همان کار نشان داد از قابليت های بسياری در آوازخوانی برخوردار است. البته قطعه «آزادی» در «چاووش ۲» را نمی توان از ديدگاه فرمال برنامه يی در قالب های کاملاً سنتی به حساب آورد اما هماهنگی ميان شعر و موسيقی در جايگاه خود بسيار ارزنده بود و نام ناظری جوان را سر زبان ها انداخت.

مجموعه های چاووش را از نظر فرم بايد در چند دسته نسبتاً متفاوت قرار داد. در واقع بخشی از برنامه های اجرا شده در اين آلبوم ها از رپرتواری کاملاً سنتی برخوردارند، بخشی سرودها و ترانه هاي ميهن پرستانه و انقلابی هستند و بخشی نیز تجربياتی بسيار ارزشمند در زمينه موسيقی بي کلام به حساب مي آيند. اگر چاووش های ۹ و ۱۰ را در نظر نگيريم، بايد اين نکته را يادآور شد که در برنامه های سنتي ارائه شده در اين مجموعه تاثيرپذيري از وقايع سياسی آن دوران به شدت احساس مي شود و در بسياري از موارد اشعاری مناسب با حس و حال آن دوران انتخاب شده که در آن ميان مي توان به «چاووش ۲» و «چاووش ۶» اشاره کرد که در اين آخری، تصنيف «سپيده» شايد محبوب ترين و جاودانه ترين اثر توليد شده در آن دوران به حساب آيد.

شب است و چهره ميهن سياهه
نشستن در سياهی ها گناهه
تفنگم را بده تا ره بجويم
که هر که عاشقه پايش به راهه
برادر بی قراره
برادر شعله واره
برادر دشت سينه اش لاله زاره
شب و دريای خوف انگيز و توفان
من و انديشه های پاک پويان
برايم خلعت و خنجر بياور
که خون می بارد از دلهای سوزان
برادر نوجوونه
برادر غرق خونه
برادر کاکلش آتش فشونه
تو که با عاشقان درد آشنايی
تو که هم رزم و هم زنجير مايی
ببين خون عزيزان را به ديوار
بزن شيپور صبح روشنايی
برادر بی قراره
برادر نوجوونه
برادر شعله واره
برادر غرق خونه
برادر کاکلش آتش فشونه
برادر کاکلش آتش فشونه

نوازندگان گروه شیدا

زیدالله طلوعی، علی اکبر شکارچی، حسین علیزاده، هادی منتظری، پشنگ کامکار، محمد فیروزی، اسماعیل صدفی آسا، محمدعلی درخشانی، بیژن کامکار، جمشید عندلیبی و پرویز مشکاتیان

سرپرست: محمدرضا لطفی

آواز: محمدرضا شجریان و شهرام ناظری

گوینده: مهدی فتحی

ضبط: ایرج حقیقی

طرح: محمد برادران

خوشنویسی جلد: محمدرضا شجریان

برگرفته از جلد اثر و تارنمای هم آواز
دانلود با کیفیت 160KB/S در ادامه مطلب

ادامه مطلب
+ نگاشته شد در جمعه یکم آبان ۱۳۸۸ 7:2 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم بی تو بسر نمی شود، محمدرضا شجریان

«بی تو بسر نمی شود»، عنوان آلبوم موسیقی است با صدای «محمدرضا شجریان» که در سال ۱۳۸۱ توسط انتشارات «دل آواز» منتشر شد. این آلبوم در «دستگاه» «نوا» و «آواز بیات کُرد» و بر اساس ساخته‌های «حسین علیزاده» است. اشعار این آلبوم از سروده‌های «مولانا»، «بابا طاهر»، «حافظ» و «عطار» است. این آلبوم در سال ۲۰۰۱ نامزد دریافت جایزه ارزشمند «گرمی» شد. جايزه «گرمی» که آکادمى ملى هنرها و صنايع ضبط موسيقی آمريکا هر ساله به تازه هاى جهان موسيقى و هنرمندان اين رشته هنری اهدا مى کند از مهم ترين جوايز موسيقى در آمريکاست.

هنرمندان:
محمدرضا شجریان: آواز
حسین علیزاده: تار
کیهان کلهر: کمانچه
همایون شجریان: هم‌خوان و تنبک
خوشنویسی: استاد یدالله کابلی
عکس: کیومرث درم بخش

فهرست:

۱. مقدمه نوا
۲. ساز و آواز «بی همگان به سر شود»                     شعر مولانا
۳. قطعه «مُطرب دل» از                                        شعر مولانا
۴. قطعه ضربی نوا
۵. قطعه چهار مضراب نوا
۶. ساز و آواز «ره میخانه» در آواز بیات کرد                   شعر عطار
۷. تصنیف «غم با طبیبان» در آواز بیات کرد                   شعر حافظ
۸. تصنیف «دل دیوانه» در آواز بیات کرد                       شعر باباطاهر
۹. مثنوی نوا: «چون تو جانان منی» در دستگاه نوا         شعر عطار
۱۰. تصنیف «ب‍ی تو بسر نمی‌شود» در دستگاه نوا         شعر مولانا
۱۱. تصنیف «غم عشق» در دستگاه سه‌گاه                شعر علی اکبر خان شیدا 

بی همگان به سر شود بی ‌تو به سر نمی‌شود               داغ تو دارد این دلم جای دگر نمی‌شود
دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو               گوش طرب به دست تو بی‌ تو به سر نمی‌شود

برگرفته از جلد اثر، ویکیپدیا دانشنامه آزاد و آهنگ سرا

دانلود با کیفیت 128KB/S در ادامه مطلب


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در پنجشنبه سی ام مهر ۱۳۸۸ 3:2 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم زیر تیغ، حسین علیزاده

آلبوم زیر تیغ، حسین علیزاده

«زیر تیغ» آلبوم موسیقیِ متنِ مجموعه‌ی تلویزیونی‌ای به همین نام با کارگردانیِ «محمدرضا هنرمند» و آهنگ‌سازیِ «حسین علیزاده» به نوازندگیِ «گروه هم‌آوایان» بر سروده‌های «هوشنگ ابتهاج» است که نخستین بار در سالِ ۱۳۸۶ به‌دست «ماهور» به مدت ۶۳ دقیقه و ۵۷ ثانیه منتشر شد. این موسیقی به القای فضای واقع‌گرایانه‌ی سریال كمک فراوانی کرده است.

موسیقیِ «زیر تیغ» خودش را از آغاز نشان می‌دهد و جای‌گاه خود را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عواملِ تاثیرگذار بر مخاطب تثبیت می‌کند. موسیقیِ تيتراژِ که پیش‌درآمدی بر تمامیِ داستانِ است، پیش از همه هراسی در دلِ شنونده می‌افکند. هم‌چون داستانِ «سریالِ زير تيغ» که در حال و هوای خانواده‌ی سنتی ایرانی می‌گذرد، موسیقی آن نیز بی‌شک بايد دارای چنين حال و هوایی می‌بود. نمی‌توان تصور کرد كه برای القای احساسات گوناگونِ شخصیت‌ها از سازهای غربی استفاده كرد. پس نخستین و چشم‌گیر‌ترین دلیلِ انتخاب «حسين عيلزاده» برای ساخت موسیقیِ این مجموعه را باید محتوای آن دانست. «حسين عيلزاده» که بسیاری او را «پديد آورنده‌ی موجِ نو در موسیقی سنتی ایران» می‌دانند و پيش‌تر موسیقیِ فيلم «دلشدگان» را در كارنامه داشت، اين‌بار با «تِمِ موسیقی سنتی ایران» به ساخت موسیقی سریالی تلویزیونی دست زد.

«محمدرضا هنرمند» كارگردانِ مجموعه‌ی تلویزیونیِ «زیر تیغ» می‌گوید: «حسين عيلزاده را سال‌ از دور می‌شناختم. كارهایش به دل و جانم چنگ می‌زد. در نيمه‌ی ششم آذرِ ۱۳۸۴ كه كنسرت او، «کیهان کلهر»، «محمدرضا شجریان» و «همایون شجریان» را در «تالار بزرگ كشور» آماده می‌كردیم تا تمرین نهایی انجام شود، نمی‌دانست كه بيش از همه زیر نظر دارمش و به کوچک‌ترین واکنش‌هایش حساس هستم. وقتی از او خواستم تا بر جای خودش روی صحنه بنشیند، برق تندخویی‌اش مرا گرفت. مدارای آن شبِ من او را به دام کشید. دامی که از قبل برایش چیده بودم و نمی‌دانست، رامش كردم و آرام‌آرام به زير تيغ‌اش بُردم.»

موسیقی «زیر تیغ» در زمره‌ی کارهای خاص «حسين عيلزاده» قرار نمی‌گیرد، بلکه برآیندی از تمام فضاهایِ ذهنیِ این آهنگ‌ساز در خلق موسیقی است. «حسين عيلزاده» در خَلقِ فضاهای موسیقاییِ ویژه دارایِ امضای شخصی خود است.

در موسیقیِ «زیر تیغ» دو تصنیف «بیداد» و «شوق یوسف» با صدای «پوریا اخواص» و «حسین بهاربین» از دیدِ ساختار، دارای ویژگی‌های منحصر به فردی‌اند. بهره‌ای نو از «سازهای کوبه‌ای» و فضاسازی‌های «سازهای زهی» تجربه‌ای تازه در موسیقی آوازی ایران عَرضه می‌کند. شنیدن موسیقی «زیر تیغ» خاطرات پخش سریالی با بازیِ «پرویز پرستویی»، «فاطمه معتمدآریا»، «آتیلا پسیانی»، «سياوش تهمورث» را زنده می‌کند.

روزنامه ایران (شماره‌ی ۳۶۹۱)، ماهنامه‌ی فرهنگ و آهنگ (مرداد و شهریور ۱۳۸۶)

ادامه مطلب
+ نگاشته شد در پنجشنبه نهم مهر ۱۳۸۸ 19:9 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم فریاد، محمدرضا شجریان

آلبوم فریاد، محمدرضا شجریان

«فریاد» آلبوم موسیقی سنتی با آواز «محمدرضا شجریان» و هم‌خوانیِ «همایون شجریان» است که آهنگ‌سازیِ آن‌را «حسین علیزاده»، «کیهان کلهر» و «محمدرضا شجریان» در «دستگاه راست پنجگاه»، «آواز دشتی»، «آواز ابوعطا»، «دستگاه شور» و «دستگاه همایون» انجام داده‌اند. آلبوم «فریاد» ضبطِ کنسرت لس‌آنجلس در آذر ۱۳۸۱ بر سروده‌های «سعدی»، «حافظ»، «مهدی اخوان ثالث»، «قره‌العین»، «فریدون مشیری» و «محمدرضا شفیعی کدکنی» است که به‌سال ۱۳۸۲ در ایران به‌دست «دل آواز» در ۲سی‌دی عرضه شد. مدتِ سی‌دیِ نخست ۴۲ دقیقه و ۵۲ ثانیه و سی‌دی دوم ۴۳ دقیقه و ۴۰ ثانیه است. نام آلبوم برگرفته از سروده‌ی «مهدی اخوان ثالث» است.

خانه‌ام آتش گرفته‌ست
آتشی جان‌سوز
هر طرف می‌سوزد این آتش
پرده‌ها و فرش‌ها را
تارِشان با پود
من به هر سو می‌دوم گريان
در لَهيبِ آتشِ پُر دود
وز میانِ خنده‌هایم تلخ
و خروش گریه‌ام ناشاد
از درونِ خسته‌ی سوزان
می‌کنم فریاد، ای فریاد
خانه‌ام آتش گرفته‌ست
آتشی بی‌رحم
هم‌چنان می‌سوزد این آتش
نقشی‌هایی را که من
بستم به خونِ دل
بر سر و چشمِ در و ديوار
در شبِ رسوای بی‌ساحل
وای بر من
وای بر من
سوزد و سوزد غنچه‌هایی را که پروردم
به‌دشواری در دهان گودِ گلدان‌ها
روزهای سخت بیماری
از فراز بام‌هاشان شاد
دشمنانم موزیانه خنده‌های فتح‌شان بر لب
بر من آتش به‌جان ناظر
در پناه این مُشَّبَک شب
من به هر سو می‌دوم گریان
از این بیداد می‌کنم فریاد، ای فریاد
وای بر من، هم‌چنان می‌سوزد این آتش
آنچه دارم یادگار و دفتر و دیوان
وآن‌چه دارد منظر و ايوان
من به‌دستانِ پُر از تاول
اين طرف را می‌کنم خاموش
وز لهيب آن رَوَم از هوش
زان دگرسو شعله برخیزد، به‌ گِردش دود
تا سحرگاهان که می‌داند
که بود من شود نابود
خفته‌اند این مهربان همسایه‌گانم شاد در بستر
صبح از من مانده بر جا: مشتِ خاکستر
وای آیا هیچ سر بر می‌کنند از خواب
مهربان همسايه‌گانم از پیِ اِمداد
سوزدم این آتشِ بی‌دادگر بنیاد
می‌کنم فریاد، ای فریــــــــــاد، فریــــــــــاد (مهدی اخوان ثالث)

جلد و متن اثر


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در چهارشنبه هشتم مهر ۱۳۸۸ 21:26 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم زمستان است، محمدرضا شجریان

آلبوم زمستان است، محمدرضا شجریان

«زمستان است It's Winter» عنوان آلبوم موسیقی سنتی با آواز «محمدرضا شجریان» و آهنگ‌سازیِ «حسین علیزاده» در «مقام داد و بیداد» بر روی سروده‌ای از «مهدی اخوان ثالث» به‌نام «زمستان» است که در سال ۱۳۸۰ منتشر شد. این اثر ضبط زنده‌ی «کنسرتِ کالیفرنیا» در سالِ ۱۳۷۹ است. در آلبوم «زمستان است» ضربی‌ها در لابه‌لای آواز به‌صورت بدیهه نواخته می‌شود.

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
سرها در گَریبان است
کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید، نتواند
که ره تاریک و لغزان است و گر دست محبت سوی کسی یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است
نفس، کز گرم‌گاه سینه می‌آید برون، ابری شود تاریک
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت
نفس که‌این است، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک؟
مسیحای جوان‌مرد من! ای ترسایِ پیرِ پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است… آی
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای
منم من، میهمان هر شبت، لولی‌وشِ مغموم
منم من، سنگ تیپاخورده‌ی رنجور
منم، دشنام پست آفرینش، نغمه‌ی ناجور
نه از رومم، نه از زنگم، همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در، بگشای، دلتنگم
حریفا! میزبانا! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می‌لرزد
تگرگی نیست، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه می‌گویی که بی‌گه شد، سحر شد، بامداد آمد؟
فریبت می‌دهد، بر آسمان این سرخیِ بعد از سحرگه نیست
حریفا! گوش سرما برده است این، یادگار سیلیِ سرد زمستان است
و قندیل سپهر تنگ میدان، مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نُه تویِ مرگ اندود، پنهان است
حریفا! رو چراغ باده را بفروز، شب با روز یکسان است
سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دستها پنهان
نفس‌ها ابر، دل‌ها خسته و غمگین
درختان اسکلت‌های بلور آجین
زمین دل‌مرده، سقفِ آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است...

فهرست:
۱. آغاز برنامه
۲. مقدمه‌ی تار
۳. پیش درآمدِ رِنگ اصول
۴. آواز گوشه‌ی داد
۵. بیداد
۶. عراق
۷. داد
۸. شوشتری، همایون، داد و بیداد

هنرمندان:
آواز: محمدرضا شجریان
تار: حسین علیزاده

جلد و متن اثر

ادامه مطلب
+ نگاشته شد در یکشنبه پنجم مهر ۱۳۸۸ 3:23 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم جام تهی، محمدرضا شجریان

آلبوم جام تهی، محمدرضا شجریان

«جام تهی An Empty Chalice» آلبوم موسیقی سنتی با آواز «محمدرضا شجریان» به آهنگ‌سازی «فریدون شهبازیان» در «دستگاه ماهور» و «آواز دشتی» است که نخستین بار در بهار سال ۱۳۸۴ به‌دست «راویانِ هنرِ شرق» در ۴ تراک و به مدت ۴۷ دقیقه و ۳۳ ثانیه بازسازی و منتشر شد. نام آلبوم از سروده‌ای از «فریدون مشیری» گرفته شده است.

آلبوم «جام تهی» به‌دست «فریدون شهبازیان»، ابتدای ۱۳۵۰ ساخته و تنظیم شده و در برنامه‌ی «گل‌های تازه» پخش شده است. حضور هنرمندانِ مطرحی چون «محمدرضا شجریان»، «فریدون شهبازیان»، «ابوالحسن صبا»، «حبیب‌الله بدیعی»، «فرامرز پایور»، «محمدرضا لطفی»، «حسین علیزاده»، «هوشنگ ابتهاج» و «فریدون مشیری» به‌درستی انگیزه‌ی بسیاری برای شنیدن «جام تهی» ایجاد می‌کند. امروز نقد و یا بررسیِ «جام تهی» درست نیست، زیرا «جام تهی» وابسته به زمان ما نیست، مهم‌ترین ویژگیِ ‌گونه آثار تحریکِ «حسِ نوستالوژیک» مخاطب است.

قطعه‌ی نخست به‌نام «جام تهی» بر اساس شعری از «فریدون مشیری» است که پیش‌تر از برنامه‌ی «گل‌های تازه‌ی شماره ۷۷» پخش شده و با نام «پُر کُن پیاله را» شناخته می‌شود. در این اثر که به فرم معمول بقیه‌ی آثار «برنامه‌ی گل‌ها» موسیقی همراه با دکلمه‌ی اشعار و به صورت «تصنیف-آواز-تصنیف» اجرا شده است، تک‌نوازی و جوابِ آواز را «حبیب‌الله بدیعی» نوازنده‌ی ویولن بر عهده دارد. بخش ارکستری شامل مقدمه، تصنیف و بخش پایانی است که در ارکستراسیون آن تاثیرپذیری آهنگ‌ساز از آهنگ‌سازان «روس» به چشم می‌خورد. تاثیری که در بسیاری از کارهای آهنگ‌ساران آن زمان ایران که برای ارکستر قطعه می‌نوشتند مشاهده می‌شود. در این ترکیب ملودی نقش اصلی را ایفا می‌کند و هارمونی همراهی کننده‌ی ملودی است و شخصیتی مستقل و بارز نمی‌یابد. توجه به «شعر نو» و استفاده از آن در موسیقی ایرانی، بر ارزش‌های این اثر می‌افزاید.

در تراک‌های «راپسودی برای سنتور و ارکستر» و «راپسودی برای تار و ارکستر» شباهت‌های بسیاری به آثار و کنسرتوهای «حسین دهلوی» به ویژه در «کنسرتو برای سنتور و ارکستر» با نوازندگی «فرامرز پایور» و «کنسرتو برای تار و ارکستر» با نوازندگی «هوشنگ ظریف» دیده می‌شود که شاید مشترک بودن نوازندگی سنتور «فرامرز پایور» در این قطعات و نیز شیوه تارنوازیِ «حسین علیزاده» در آن دوران با «هوشنگ ظریف» این احساس را القا می‌کند.

نوازندگیِ «حسین علیزاده» در آن زمان با شیوه امروزی‌اش تفاوت بسیار دارد. وی در آن دوران که هنوز دانشجوی موسیقی بود بیش از آن‌که تحتِ تاثیر «مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی و گروه چاووش» باشد تحت تاثیر فضایِ هنرستان و «دانشکده‌ی هنرهای زیبا» بود!

آهنگ‌ساز، در این سه تراک نتوانسته یک‌پارچه‌گی را حفظ کند. این نبود یک‌پارچه‌گی به ویژه در بخش‌های «متر آزاد» هر تراک بیشتر نمود پیدا می‌کند و پیوستن این‌ها به بخش‌های ریتمیک مناسب به نظر نمی‌رسد. در قسمت پایانیِ قطعه‌ی «جام تهی» که ارکستراسیون پُر و پیمان و ریتمیکی دارد احساس می‌شود آهنگ‌ساز تنها برای ایجاد حالتی متفاوت از بقیه قطعه‌ها که تمپوی سنگینی دارد، آن را تصنیف کرده تا بتواند مخاطبِ غیر کاردان را راضی کند. این خاتمه تناسب چندانی با تمامی قطعه ندارد. همین ایراد در پیوستن بخش‌های آوازی و ریتمیک دو راپسودی نیز کم و بیش مشاهده می‌شود و این آثار را بیشتر به یک «تجربه‌ی موفق دانشجویی» شبیه می‌کند. اما قطعه‌ی آخر آلبوم که ساختاری محکم دارد تصنیفی بر سروده‌ی «هوشنگ ابتهاج» ساخته‌ی «محمدرضا لطفی» است که در عین تلخی فضای آهنگین بسیار زیبایی دارد و تغییرات آگوگیکی (ریتمیک) آن بسیار حساب شده و جا افتاده انجام شده است. ساختارِ محکم شعر که اجرای «محمدرضا شجریان» به تاثیرگزاری آن افزوده است آن‌را بارزترین قطعه‌ی آلبوم نموده است.

ذکر یک نکته ضروری می‌نماید و آن ضعف اطلاع رسانی در بروشور این اثر است، چرا که نام «داریوش دولت‌شاهی» مصنف ملودی «راپسودی برای تار» در دفترچه آلبوم از قلم افتاده و نیز اشاره‌ نشده که اثری که «راپسودی برای سنتور» بر اساس آن تنظیم شده از «غلام‌حسین درویش» است و «ابوالحسن صبا» یک ملودی به آن افزوده و آن را در کتاب خود آورده است. باید به یاد داشت هدف از این نوشتار، نقد و یا ارزش‌گزاری اثر نیست. چرا که در این‌جا «زمان» بسیار مهم است، به خصوص برای موسیقی ارکستری در ایران که هنوز هم در حال تجربه اندوزی است و نمی‌توان ارزش آثار نخستین در این رشته را به عنوان پایه‌ای برای تجربه‌های جدید و نوآوری های پخته‌تر منکر شد.

خوب است دیگر آثار برگزیده‌ی «موسیقی ایرانی» نیز با همین كیفیت و دقت به بازار می‌آمد. در سال‌های گذشته تولید آثار آرشیوی گرفتارِ گونه‌ای سودجوییِ شتاب‌زده شده است. این گونه آثار‌ كه شوربختانه دیگر شرایط تولید مشابه آن‌ها بسیار دور به نظر می‌رسد‌ «بخشی از كلاسیک‌های موسیقی ما» هستند و باید با بهترین وضعیت از لحاظ صوتی و گرافیكی، باز‌ تولید شوند.

در این سرایِ بی‌كسی، كسی به‌در نمی‌زند
به دشتِ پُر ملالِ ما پرنده پر نمی‌زند
يكی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی‌كند
كسی به كوچه‌سارِ شب در سحر نمی‌زند
نشسته‌ام در انتظارِ این غبارِ بی‌سوار
دريغ كز شبی چنین سپيده سر نمی‌زند
دلِ خرابِ من دگر خراب‌تر نمی‌شود
که خنجر غم‌ات از این خراب‌تر نمی‌زند
گذرگهی‌ست پُر سِتَم که اندر او به غيرِ غم
یکی صلایِ آشنا به ره‌گذر نمی‌زند
چه چشم پاسخ است از اين دریچه‌های بسته‌ات؟
برو که هيچ‌کس ندا به گوشِ کَر نمی‌زند
نه سايه دارم و نه بَر بيفکنندم و سزا است
اگر نه بر درختِ تَر کسی تبر نمی‌زند (هوشنگ ابتهاج)

فهرست:
۱. «پر کن پیاله را» (ماهور)، تک‌نوازیِ ویولن حبیب‌الله بدیعی، شعرِ فریدون مشیری، گوینده: آذر پژوهش
۲. «راپسودی برای سنتور و ارکستر» (ماهور)، تک‌نوازیِ سنتورِ فرامرز پایور، بر پایه‌ی آهنگ ابوالحسن صبا
۳. «راپسودی برای تار و ارکستر» (ماهور)، تک‌نوازیِ تار حسین علیزاده، بر پایه‌ی آهنگ قدیمی
۴. «آهنگ در کوچه‌سار شب» (دشتی)، بر پایه‌ی آهنگِ محمدرضا لطفی، شعرِ هوشنگ ابتهاج

ماهنامه‌ی فرهنگ و آهنگ (مرداد ۱۳۸۴)، آفتاب، جلد و متن اثر

ادامه مطلب
+ نگاشته شد در شنبه چهارم مهر ۱۳۸۸ 19:52 به‌دست دل‌نواز  |