آلبوم خروش، سیاوش ناظری
«خروش» نام تازهترین و چهارمین آلبوم مستقل «سیاوش ناظری» است که در پِیِ ردِ اجازهی انتشار در ایران در زمستان ۱۳۹۰ بهدست «وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی»، به خواست «سیاوش ناظری» و بهسانِ هدیهای برای نوروز ۱۳۹۱ از راه اینترنت در ۹ تراک و در اسفندماه ۱۳۹۰ به رایگان پخش شد. «سیاوش ناظری» در آلبوم «خروش» آواز، تنظیم، آهنگسازی و نوازندگیِ «دف» را بر عهده دارد و آلبوم را به داییاش «شهرام ناظری» تقدیم کرده است. آلبوم «خروش» بر پایهی آثاری محلی چون ملودیهای کُردی و شیرازی با الهام از ۳ غزل «مولوی» و ۲ غزل از «حافظ» شکل گرفته و شیوهای تازه در آهنگسازی و خوانندگیِ ایرانی در آن ارایه شده است که در آن «دف» نقش اصلی را دارا بوده و ملودی و آواز زیر سایهی بار کوبهای اثر و بهویژه ساز «دف» حرکت میکنند.
«سیاوش ناظری» در گفتوگوی خود با «صدای آمریکا» دلایل رَدِ انتشار آلبوم «خروش» را بیمهریهایی نسبت به شخص خود و بهانهای چون «تلفیق غلطِ شعر و موسیقی» بازگو کرده است، کما اینکه «شهرام ناظری» و «بیژن کامکار» پیش از او برای همین آثار موفق به کسب مجوز انتشار شدهاند. او پیشتر در نامهای سرگشاده در سایت رسمیاش از تصمیمِ قطعیاش برای دست کشیدن از تلاش برای انتشار هر اثر تازهتری در ایران خبر داده بود.
به کوههای سابونات چشمونم افتاد
دوباره آتشی بر جونم افتاد
هوای سابونات سردِ خدایا
دلم از غصّه پُر دردِ خدایا
مو همدمِ تو
تو گُلِ نرگسی
مو شبنمِ تو
عزیزم جونم
ادامه مطلب
