دل‌نوازها

«شازده کوچولو» به فرانسوی «‎Le Petit Prince» و به انگلیسی «The Little Prince» داستانی نوشته «آنتوان دو سن اگزوپری» است. ترجمه «احمد شاملو» از «شازده کوچولو» نخست در ۱۳۵۸ با نام «مسافر کوچولو» در «کتاب جمعه» و بار دیگر در ۱۳۶۳ به ضمیمهٔ نوار صوتی، با صدای «احمد شاملو» و با موسیقی «گوستاو مالر» توسط «انتشارات ابتکار» منتشر شد.

این داستان از معروف ‌ترین داستان‌های کودکان و سومین داستان پر فروش قرن بیستم در جهان است. در این داستان «آنتوان دو سن اگزوپری» به شیوه‌ «سورئالیستی» به بیان فلسفه خود از دوست داشتن و عشق و هستی می پردازد. طی این داستان «آنتوان دو سن اگزوپری» از دیدگاه یک کودک پرسشگر سوالات بسیاری را از آدم‌ ها و کارهای آن ‌ها مطرح می‌کند. این اثر به ۱۵۰ زبان مختلف ترجمه شده ‌است. مجموع فروش این کتاب به زبان‌های مختلف از هشتاد میلیون نسخه گذشته ‌است.

شازده کوچولو ترجمه‌ های متعددی به زبان فارسی دارد که در این میان ترجمه‌ های «احمد شاملو» که نام «مسافر کوچولو» را برای ترجمه خود برگزید، «محمد قاضی» و «ابوالحسن نجفی» معروف ‌ترند. «ابوالحسن نجفی» توانسته‌ است لحن شاعرانهٔ متن اصلی را در ترجمه‌اش نیز حفظ کند.

«رسوای دل» نام آلبومی است حاصل از ضبط کنسرت «محمدرضا شجریان» و «گروه آوا» در سال ۱۳۷۵ در «دوبی» که در دستگاه «سه گاه» اجرا شده و توسط انتشارات دل آواز در ۱۱ قطعه منتشر شده است. آلبوم «رسوای دل» در دستگاه «سه گاه» شامل حدود ۲۰ دقیقه ساز و آواز در گوشه‌های مختلف «سه گاه» از جمله مخالف، مغلوب، مویه و زابل است.

«رسوای دل» همچون سایر آثار خلق شده توسط «محمدرضا شجریان» در دهه ‌های شصت و هفتاد دارای توانایی قوی در انتقال حس و حال دستگاه و گوشه‌ های آن است. این خصلت در آثاری چون «راز دل»، «دشتی»، «انتظار دل»، «نوا»‌ و «بیداد» به وضوح قابل دریافت است.

شنونده با شنیدن پیش درآمد ابتدایی این اثر ساخته‌ «داریوش پیرنیاکان» وارد فضای پررنگ و واضحی به نام «سه گاه» می شود و تا آخر در آن باقی می ماند. خصوصیتی که در بسیاری از آثار خلق شده در سالهای اخیر توسط هنرمندان مختلف و حتی در اجراهای اخیر اساتید بزرگ به این شدت شاهد آن نبوده‌ایم که شاید  دلیل اصلی آن تغییر ضاعقه‌ شنونده باشد.  

«سه گاه» به لحاظ صدا و فضا به کلی از سایر آوازها و دستگاههای موسیقی ایرانی جداست، هر چند شباهت‌ های جزیی آن به  «چهارگاه» و «راست پنجگاه» غیر قابل انکار است. جستِ ربع پرده ایِ نتِ «فا» به جلو و «سی» رو به عقب یا همان «کرونِ سی» و «سریِ فا» خالقان زبان «سه گاه» اند.

این دستگاه یادآور «گلهای رنگارنگ ۲۱۶» با صدای «غلام حسین بنان» و تصنیف «من از روز ازل» ساخته «مرتضی محجوبی» است. نزدیکی شگفت انگیز  نوای «شجریان» در «رسوای دل» به نغمه «غلام حسین بنان» در «گلهای رنگارنگ ۲۱۶» به ویژه در آواز‌ها جلب توجه می کند.

نکته‌ای که پیرامون این اثر نباید فراموش شود توجه و دقت «محمدرضا شجریان» در انتخاب شعر و تلاش برای القای مفهوم درست آن با پیاده سازی شیوه‌های دقیق  آواز خوانی و تاکید بر کلام و کلمات است. شاید «ریتم پنهان نهفته در آواز» بهترین جمله برای تعریف روش ویژه‌ «محمدرضا شجریان» است که در این اثر به زیبایی قابل یافت است.

اجرای زیبا و تا‌ثیرگزار بیت:

 آشکارا از درک دقیق «شجریان» از مفهوم شعر و آگاهی کامل او بر حس و حال هر گوشه از هر دستگاه یا آواز و  توانایی بی نظیر  او در  ترکیب آن دو با «قابلیت اجرای آنها» و تبدیل «تئوری»  به «عمل» خبر می دهد. در واقع بیان امید در اوج نا امیدی و‌ ترکیبی از سوال و جواب شکایت گونه این بیت به زیبایی هر چه تمام تر با تاکید‌های گوناگون بر کلمات و ایجاد تضاد در نحوه‌ خوانش مصراع ‌های اول و دوم به بهترین شکل ممکن انجام می گیرد.

در پایان بخش نخست این آلبوم شاهد اجرای تصنیف «من از روز ازل» ساخته جاودانه «مرتضی محجوبی» هستیم که اولین بار توسط «استاد غلام حسین بنان» اجرا گردیده است.

همنوازان گروه آوا:
داریوش پیر نیاکان: تار
جمشید عندلیبی: نی
محمد فیروزی: بربط
سعید فرجپوری: کمانچه
جواد بطحایی: سنتور
همایون شجریان: تنبک

از غم عشق تو ای صنم
روز و شب ناله ها می کنم من
وز قد و قامتت هر زمان
صد قیامت به پا می کنم من
صبر و بر جور تو می کنم ای جانم
روز خود را سیه می کنم من
عمر خود را تبه می کنم من
دست و بر زلف تو می کشم ای جانم
روز خود را سیه می کنم من
عمر خود را تبه می کنم من
گر به فلک می رسد آه من از غمت
چشم تو دل می برد دلربا یار
با من شیدا نشین
حال نزارم ببین
بیش از این بد نکن شکوه به کارم نکن
بیوفا یار
آیین وفا و مهربانی
در شهر شما مگر نباشد حبیبم

«ساز خاموش» عنوان آلبوم «موسیقی سنتی ایرانی» است با صدای «محمدرضا شجریان» و موسیقی «حسین علیزاده» که در سال ۱۳۸۶ منتشر شده است. این آلبوم بخش اول کنسرتی است که آذر ماه سال ۱۳۸۴ در «تالار بزرگ کشور» در تهران برگزار شده است. این آلبوم در آواز دشتی است و اشعار آن از عطار،‌ حافظ، مولوی و محمدرضا شفیعی کدکنی است. مدت زمان این آلبوم ۴۸ دقیقه و ۱۱ ثانیه و ناشر آن «دل آواز» است.

هنرمندان:
آواز: محمدرضا شجریان
موسیقی: حسین علیزاده
تار: حسین علیزاده
کمانچه: کیهان کلهر
تنبک: همایون شجریان

فهرست:
۱. پیش‌ درآمد دشتی                       ساخته یوسف فروتن
۲. تار و کمانچه
۳. ساز و آواز دشتی                        شعر از عطار و حافظ
۴. تصنیف دشتی «مرا رها کن»           به یاد «سید علی اصغر کردستانی»     شعر از مولانا
۵. تار
۶. آواز «خسرو شیرین»                    غزل از حافظ
۷. ساز و آواز دشتستانی                  به یاد «غلامرضا دادبه»
۸. تصنیف «ساز خاموش»                  شعر از محمدرضا شفیعی کدکنی

برگرفته از جلد اثر، ویکیپدیا و دل آواز

«سرود مهر» نام آلبوم موسیقی سنتی است با صدای «محمدرضا شجریان»، همخوانی «همایون شجریان» و موسیقی «حسین علیزاده» که در سال ۱۳۸۶ منتشر شده است. این آلبوم بخش دوم کنسرتی است که در آذر ماه سال ۱۳۸۴ در «تالار بزرگ کشور» در تهران برگزار شده است. این آلبوم در آواز بیات ترک و افشاری است و اشعار آن از عطار،‌ حافظ، سعدی و سهراب سپهری است. این آلبوم  در فروردین سال ۱۳۸۶ و همانند دیگر آثار «محمدرضا شجریان» توسط شرکت فرهنگی و هنری «دل آواز» منتشر شده است.

يكی از ويژگی‌ های اين آلبوم خطاطی زيبايی است كه توسط «يدالله كابلی» بر روی آنها اجرا شده است. كنسرت بزرگ «محمدرضا شجريان» آذرماه ۱۳۸۴ در تالار بزرگ كشور با صدابرداری «ريموند موسسيان» برگزار شد.

هنرمندان:
آواز: محمدرضا شجریان
موسیقی: حسین علیزاده
تار: حسین علیزاده
کمانچه: کیهان کلهر
تنبک: همایون شجریان
همخوان آواز: همایون شجریان

فهرست:
۱. آواز بر روی قطعه ضربی«نجوا»               شعر از حافظ
۲. کمانچه
۳. ساز و آواز بیات ترک «با که گویم راز»       شعر از سعدی
۴. چهار مضراب همراه آواز                        ادامه شعر سعدی
۵. مثنوی بیات ترک «غم پرست»                غزل از حافظ
۶. تصنیف قدیمی «ای سلسله موی»
۷. تکنوازی تار
۸. آواز بر روی قطعه ضربی «رخس راز»         شعر از عطار
۹. ادامه ساز و آواز عراق                          ادامه شعر عطار
۱۰. تصنیف «نیایش»                               شعر از سهراب سپهری

برگرفته از جلد اثر، دل آواز، ویکیپدیا و خبرگزاری فارس

دانلود با کیفیت 128KB/S در ادامه مطلب

آلبوم «بداهه نوازی کمانچه به یاد استاد بهاری» حاصل بداهه نوازی «کمانچه» «درویش رضا منظمی» است که توسط انتشارات «آوای باربد» و در ۸ قطعه منتشر شده است.

«درويش رضا منظمی» كه از شاگردان «علی‌ اصغر بهاری» است و مدتی رياست گروه موسيقی دانشكده هنرهای زيبای دانشگاه تهران را هم به عهده داشت، در مورد سبک و سياق استادش مي گويد: «مرحوم «علی‌ اصغر بهاری» يكی از استادان درجه يک موسيقی ايرانی بود. هر چه داريم از سبک و سياق «كمانچه» كشی استاد بهاری داريم و هر كسی بخواهد بر آن اساس «كمانچه» نزند، می گويند كه «كمانچه» خراب شده اند و «ويولنی» اجرا می شود. متأسفانه امروز چنين شده كه ديگر كسی نمی خواهد از پيشكسوتان كمک بگيرد و يادگيری كند. همه تا چيزی ياد می گيرند، می گويند ما ديگر كل دانش كمانچه كشی هستيم و يا سازهای ديگر. من افتخار شاگردی استاد «علی‌ اصغر بهاری» را در دانشگاه داشتم، زمانی كه در سال های ۱۳۵۱ ،۱۳۵۲ و ۱۳۵۳ در هنرهای زيبای دانشگاه تهران دانشجو بودم ايشان تشريف می آوردند و هفته ای يكبار من در خدمت شان بودم. البته شاگرد «حسين ياحقی» نيز بودم و افتخار شاگردی ايشان را از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۷ داشتم. كمانچه من بيشتر به او شباهت دارد ولی خب، اين بار به فكر ۱۳۴۲ مرحوم «علی‌ اصغر بهاری» افتادم. در سال ۱۳۷۷ از شمال می آمدم كه در امامزاده هاشم توفقی كردم. آنجا بر مزار ايشان دعايی خواندم.

بَعد قيافه جذاب و شيرين او واقعاً مرا جذب كرد. از كرج تا به خانه رسيدم قطعات ايشان را مدام بر لب زمزمه مي كردم. مطالب حفظ شد و چون قبلاً هم خدمت شان كار كرده بودم، آمادگی داشتم كه بتوانم بر آن اساس و آن روش ياد بدهم. به همين دليل وقتي آمدم خانه به دخترم اشاره كردم كه ضبط را بياورد كه من ذكر حال مرحوم بهاری در ذهنم هست و دلم خيلی برايش تنگ شده و مي خواهم آن را ضبط كنم. ضبط را آماده كرديم و ضبط اين كار هم شروع شد كه به مدت ۸-۷ سال ادامه داشت.

«Hypnotize» پنجمین آلبوم گروه «System of a Down» است که در روز نخست فروش در تاریخ ۲۲ نوامبر 2005 موفق به فروش ۳۲۰۰۰۰ نسخه ای شد و در ۱۳ دسامبر همان سال نشان «Gold» و «Platinum» را از «RIAA» دریافت کرد.

ناشر این آلبوم «American/Columbia» بوده و در سبک «Alternative Metal» به مدت ۳۹ دقیقه و ۴۶ ثانیه عرضه شده است.

اشعار این آلبوم از سروده های «سرج تانکیان» و «دارن ملکیان» است که هر دو اصلیتی ایرانی دارند. آهنگسازی غالب این آلبوم را نیز «دارن ملکیان» بر عهده داشته است.

برگرفته از ویکیپدیا انگلیسی 1 و 2

«ققنوس در باران» نام آلبوم شعر و صدای «احمد شاملو» است که «مرتضی حنانه» آهنگسازی آن را بر عهده داشته است. این آلبوم در مرداد سال ۱۳۸۲ توسط انتشارات ماهور منتشر شده است. شعرهای این آلبوم برگرفته از کتاب «دشنه در دیس» و «ققنوس در باران» است که هر دو شامل سروده های «احمد شاملو» است.

سال ۱۳۷۳ بود که عزمم را جزم کردم تا شعرهای «شاملو» را با صدای خودش منتشر کنم. تجربه های قبلی به من نشان داده بود که برنامه ریزی برای آوردن «شاملو» به استودیوی ضبط صدا در ساعتی معین تقریبا غیر ممکن است. پس چاره ای نبود جز این که وسایل را بردارم و به خانه اش بروم. این ماجرا ۵ سالی ادامه پیدا کرد. ساعت ۵ بعد از ظهر دفتر موسسه را می بستم و به طرف «فردیس کرج» راه می افتادم و تا پاسی از شب می ماندم و بعد به تهران بر می گشتم. تمام ساعت های حضور من عملا صرف کار نمی شد و بسیاری از اوقات دست خالی برمی گشتم.

«شاملو» گاهی بهانه تماشای فیلم می گرفت. گاهی کم حوصله بود و رندانه تمارض می کرد و همین که میگفنم: «عیب ندارد، ضبط نمی کنم» بی درنگ حالش خوب میشد. گاهی میهمان می آمد. گاهی در بین ضبط صدایی ناهنجار از کوچه طنین انداز می شد، مثلا دست فروشی فریاد می کرد و یا موتوری می گذشت و همین وقفه کافی بود تا «شاملو» را از دل و دماغ بیاندازد.

اوایل، «شاملو» شعرها را به صورت پراکنده انتخاب می کرد. مجموعه هایش را ورق می زد و یکی را می خواند. روزی پیشنهاد کردم شعر «غزلی در نتوانستن» از «دفتر آیدا درخت و خنجر و خاطره» را بخواند. در انتهای هر چهار بخش شعر عبارتی هست که به صورت برگردان تکرار می شود: «غم نان اگر بگذارد». گفت: «نه». پرسیدم: «چرا؟» گفت: «آخر من که دیگر غم نان ندارم». بعدها برای اینکه کار منظم تر باشد پیشنهاد کردم کتاب به کتاب پیش برویم. امیدوار بودم به تدریج او را وادار کنم تا همه شعرهایش را بخواند. افسوس که اجل مهلت نداد.

«شاملو» در خوانش شعر وسواس داشت. چند بار می خواند و تا لحن و تکیه های مناسب آن را پیدا نمی کرد ول کن قضیه نبود. به همین دلیل ویرایش و پالایش آثار ضبط شده به کاری طولانی و پر دردسر تبدیل شد. در این بین موانع دیگری که لازم نمی دانم آن ها را ذکر کنم نیز پیش آمد و باعث شد بر خلاف آرزوی قلبی من امکان انتشار این مجموعه در زمان حیات «شاملو» فراهم نیاید.

در تمامی سال هایی که برای ضبط به خانه «شاملو» می رفتم، «آیدا سرکیسیان»، همسر گرامی «شاملو» با خوشرویی پذیرای من بود. از او سپاسگزارم.

باید از شادروان «استاد مرتضی حنانه» یاد کنم که قطعه های موسیقی ساخته او به فواصل میان اشعار حال و هوایی گوش نواز بخشیده است. در کشورهای اروپایی هنگامی که شعر یک شاعر با صدای خودش منتشر می شود موسیقی را با آن در نمی آمیزند. مانند آلبوم «شعرهای ژاک پره ور» که تنها صدای او را در بر دارد. اما از آنجا که ذائقه دوستداران شعر در ایران به حضور موسیقی عادت کرده اس سلیقه خود را کنار گذاشتم. امیدوارم حاصل کار رضایت شعر دوستان را فراهم آورده باشد.

سید محمد موسوی، موسسه فرهنگی هنری ماهور

برگرفته از جلد اثر

«The Rough Guide to the Music of Iran» به فارسی «سفرنامه موسیقی ایران» نام مجموعه ای منتخب از موسیقی آوازی و بیکلام ایرانی است که دامنه آن از موسیقی زیرزمینی تا موسیقی محلی و موسیقی سنتی ایران گسترش یافته است. این آلبوم ۱۵ تراکی در تاریخ ۲۳ June سال ۲۰۰۶ توسط انتشارات «World Music Network» منتشر شده است.

ترافیک خیابانهای تهران، شکوه مساجد اصفهان، «دی جی» های غیرقانونی و صوفیان کردستان، همه و همه در چشم انداز موسیقی ایران انعکاس یافته اند. این سفرنامه گستره ای از «خوانندگان رپ»، «ترانه های محلی»، اساتید موسیقی و گروه های نوپای پاپ تا موسیقی محلی بلوچستان را در بر می گیرد.

ترسیم نمایی از موسیقی معاصر ایران بدون نیم نگاهی به روابط سیاسی آن با سایر نقاط جهان امکان پذیر نیست. به گفته «Simon Broughton» تصویری که از ایران به ویژه در جوامع غربی ارائه شده ایران را کشوری پیچیده و دارای خلق و خویی جنگجو و متعصب معرفی کرده است که هرگونه خلاقیتی را به شدت سرکوب میکنند و این تفکر نادرست باعث شده تا موسیقی بومی ایران نتواند به جوامع غربی راه یابد و مورد ستایش قرار گیرد.

برگرفته از تارنمای Amazon

«نیشتمان» نام آلبوم موسیقی محلی کردستان است به آهنگسازی و خوانندگی «کیخسرو پورناظری» که نوازندگی آن را «گروه تنبور شمس» بر عهده داشته است. هم خوانی این آلبوم بر عهده «نجمه تجدد»، «مریم ابراهیم پور» و «ندا خاکی» بوده است. این اثر توسط انتشارات «مهر پویان نوا» در ۸ قطعه منتشر شده است. اشعار این مجموعه همگی منتخبی از ترانه های فلکوریک و به زبان کردی است.

برگرفته از جلد اثر

«دشتی» نام کنسرتی است با آواز «محمدرضا شجریان» و آهنگسازی و سرپرستی «فرامرز پایور» که در مهرماه سال ۱۳۵۷ در «تالار رودکی» برگزار شد. این کنسرت، یکی از آخرین کنسرت ها با «گروه پایور» در «تالار رودکی» است که در فرانسه انتشار یافته و در ایران با نام «راز دل» منتشر شده است. اشعار این آلبوم از سروده های «هوشنگ ابتهاج» و «عارف قزوینی» است. مدت زمان این آلبوم ۵۹ دقیقه است و در «آواز دشتی» و «دستگاه شور» اجرا شده است.

هنرمندان:
آواز: محمدرضا شجریان
آهنگساز و سرپرست گروه: فرامرز پایور

اعضای «گروه پایور»:
فرامرز پایور: سنتور
هوشنگ ظریف: تار
رحت الله بدیعی: کمانچه
حسن ناهید: نی
محمد اسماعیلی: تنبک
حسین فرهادپور: قیچک
پروین صالح: قیچک
پروین شکالور: قیچک
حسن منوچهری: بربط
محمود دلنوازی: رباب

فهرست:
۱. پیش درآمد                                                                   ساخته فرامرز پایور
۲. آواز - درآمد، بیات راجع، رهاب، فرود دشتی، درآمد شور             شعر از هوشنگ ابتهاج
۳. تصنیف -                                                                       شعر از عارف قزوینی
۴. آواز - عشاق،قرچه، رضوی، درآمد دشتی، سرنگ، درآمد شور
۵. دیلمان، رباعی                                                               شعر از هوشنگ ابتهاج
۶. تصنیف از خون جوانان وطن لاله دمیده                             تنظیم فرامرز پایور، شعر از عارف قزوینی

حدود ۱۱ سال پیش سکته مغزی موجب توقف فعالیت های هنری فرامرز پایور شد، اما به تایید کارشناسان موسیقی ایرانی آقای پایور که به گفته صاحبنظران موسیقی ایرانی از بهترین شاگردان ابوالحسن صبا بود، آموزه های این اساتید موسیقی سنتی را به صورت علمی به نسل های بعد منتقل کرد و بر تاریخ سنتور نوازی در موسیقی ایرانی تاثیر مهمی گذاشته است.

فرامرز پایور در ۲۱ بهمن سال ۱۳۱۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چیره‌ دست دوره قاجار بود که با نواختن ویولن، سنتور و سه‌ تار آشنایی داشت.

نسل قدیم و جدید سنتور نوازان ایرانی به نوعی توسط فرامرز پایور به هم پیوند خورد. او ردیف های ابوالحسن صبا برای سنتور را به خوبی آموخت و آنها را منتقل کرد. فرامرز پایور یکی از برجسته ترین شاگردان ابوالحسن صبا بود به طوری که چند سال بعد، آقای صبا با نوای ویولون، سنتور آقای پایور را همراهی می کرد.

او با راه اندازی گروهی متشکل از هوشنگ ظریف «تار»، رحمت الله بدیعی «کمانچه»، حسن ناهید «نی» و حسین تهرانی «تمبک» پایه گذاری کرد که به گروه پایور معروف بود. جلیل شهناز «تار»، علی اصغر بهاری  «کمانچه»، محمد اسماعیلی «تمبک» و محمد موسوی «نی» از دیگران نوازندگانی بودند که با این گروه همکاری کردند.

فرامرز پایور در سالهای پس از انقلاب کم کارتر شد. با این حال چند آلبوم با گروهش که نام «اساتید موسیقی ایران» را بر خود داشت با صدای خوانندگانی چون شهرام ناظری (دل شیدا)، خلوت گزیده (شجریان) و علی رستمیان (چهارباغ) منتشر کرد.

او در نزدیک به پنجاه سال فعالیت هنری با بیشتر خوانندگان ایرانی از جمله عبدالعلی وزیری، مرضیه، عبدالوهاب شهیدی، نادر گلچین و سیما بینا همکاری کرده است. او که بیشترین فعالیت زندگی هنری خود را با محمدرضا شجریان داشت، هارمونی و کمپوزیسیون را نیز در کلاسهای امانوئل ملیک اصلانیان آموخته بود.

وی از سال ۱۳۳۳ فعالیت خود را در وزارت فرهنگ و هنر وقت و از سال ۱۳۳۷ تدریس سنتور را در هنرستان عالی موسیقی ملی آغاز کرد. صدها اثر مکتوب و صوتی از آقای پایور منتشر شده و برجا مانده است.

محمدرضا شجریان خواننده موسیقی سنتی ایرانی، درگذشت آقای پایور را ضایعه ای بزرگ برای جامعه هنری خواند و گفت که نظم و ادب و تربیت در کار را از او آموخته است. به گفته آقای شجریان فرامرز پایور نتهای همه ردیف ها، پیش در آمدها، رنگ ها و تصنیف ها ی قدیمی را داشت و آنها را به بهترین شکل می شناخت و اجرا می کرد.

رضا شفیعیان نوازنده سنتور که از شاگردان قدیمی فرامرز پایور است آثار مکتوب او را در زمینه سنتور به ویژه در ردیف چپ کوک، بسیار تاثیر گذار و مهم عنوان کرد. آقای شفیعیان که به گفته خودش بعد از فارغ التحصیلی از کلاسهای آقای پایور همچنان از "محضر" او استفاده می کرد گفت، آقای پایور بعد از فوت حبیب سماعی بر اساس روش او، سبک و سیاق مخصوص خود را تحت تعلیمات ابوالحسن صبا ابداع کرد. رضا شفیعیان گفت حاصل تلاشهای فرامرز پایور ورود سنتور به ارکسترهای مختلف بود و به خاطر زحمات او بود که این ساز ایرانی توانست در کنار سایر سازها نقش قابل توجهی داشته باشد.

کیوان ساکت آهنگساز و مسئول گروه عارف نیز معتقد است، موسیقی ایرانی مدیون آقای پایور است و او تاثیر شگرفی بر نوازندگی سنتور و آهنگسازی در عرصه موسیقی ایرانی داشته است. آقای ساکت با اشاره به نقش بسیار مهم آقای پایور در تهیه کتاب های آموزشی موسیقی گفت:" تلاشهای مجدانه فرامرز پایور که یکی از برجسته ترین شاگردان ابوالحسن صبا بود موجب مطرح شدن ساز سنتور، اینگونه که امروزه در عرصه موسیقی ایرانی شاهد آن هستیم، شده است".

پری ملکی خواننده و سرپرست «گروه موسیقی خنیا» هم با تاکید بر جاودانگی تاثیری که آقای پایور در موسیقی سنتی ایرانی گذاشته گفت احتمال اینکه افرادی بتوانند تکنیک و سبک ویژه او را دنبال و به نسل های بعد منتقل کنند وجود دارد اما با در نظر گرفتن تجربیاتی که آقای پایور و افرادی مانند او در برهه خاصی از زمان داشته اند، تکرار آن پیشینه، رفتار و نتیجه ای که از تلاش در آن سالها حاصل شده ممکن نخواهد بود.

برگرفته از بی بی سی فارسی

«مست قلندر ۲» نام آلبوم موسیقی است با صدای «نصرت فاتح علیخان» و آهنگسازی و تنظیم «مایکل بروک» که توسط انتشارات «ارغنون» در ۱۰ تراک و به مدت زمان ۴۷ دقیقه و ۱۲ ثانیه منتشر شده است. این آلبوم در شاخه موسیقی «قوالی» قرار می گیرد.

«مست قلندر» توانست در سال ۱۹۹۰ از دیدگاه مجله آمریکایی «Alternative Press» در بین ۱۰۰ آلبوم برتر سال قرار گیرد. به گفته «Nitin Sawhney» موزیکدان انگلیسی این آلبوم چهره موسیقی را برای همیشه تغییر داده است.

آلبوم «مست قلندر» (مَستِ مَست) محصول همکاری «نصرت فاتح علیخان» با «مایکل بروک» آهنگسازی با تجربه در سال ۱۹۹۰ میلادی بوده و «مایکل بروک» سعی در همسو کردن صدای «نصرت فاتح علیخان» با خصوصیات موسیقی ضربی داشته است. در تمامی قطعات آلبوم به جز دو تای آنها آواز کلاسیک به شکلی مدون حول ریتمهای غربی جایگزین ترانه های سنتی شده است.

«مایکل بروک» در رابطه با این پروژه می گوید: هر کس که میدید چگونه اینکار را انجام دادیم شگفت زده میشد و البته کار بی دردسری هم نبود.

هنرمندان:

نصرت فاتح علیخان: آواز

مایکل بروک: گیتار، گیتارباس

رابرت اَهوای: گیتار

داریل جانسون: سینث‌ سایزر، پیانو، باس

فرخ فاتح علیخان: همخوان

برگرفته از جلد اثر و ویکی پدیا انگلیسی

«بداهه خوانی و بداهه نوازی» نام آلبومی است به آهنگسازی «بهداد بابایی» و آواز «ایرج بسطامی» که در بهمن ماه سال ۱۳۸۵ و به مناسبت فرارسیدن سالگرد او توسط انتشارات «نواگر» در دو نسخه «کاست» و «سی دی» منتشر شد. در این آلبوم که در «آواز اصفهان» و «دستگاه شور» اجرا شده، از اشعار «حافظ»، «سعدی»، «نظامی گنجوی»، «کریم فکور»، «محمدعلی جعفری»، «بیژن ترقی» و «باباطاهر» استفاده شده است. چندی پیش از این آلبوم ديگری از «ایرج بسطامی» با آهنگسازی «كيوان ساكت» و به نام «بی كاروان كولی» منتشر شده بود.

«محمدعلی بسطامی» برادر «ایرج بسطامی»، از انتشار آثار برادرش بعد از مرگ وی توسط شركت های مختلف گله مند است:

«در اين سال ها آثار بسياری را از برادرم منتشر كردند بدون آن كه كوچک ترين حق و حقوقی را برای وارثان او منظور كنند. به خاطر استقبالی كه از آثار او می شود، شركت های گوناگونی گاه دست به انتشار آثاری میزنند كه وی در محافل و جلسات گوناگون خوانده است و قطعاً از كيفيت مطلوبی برخوردار نيست و حتی زحمت كوچک ترين پالايشی را نیز به خود نمی دهند. مخالفت ما با انتشار اين آثار كه قطعاً به خاطر كيفيت پايين موجب خدشه دارشدن اعتبار «ایرج بسطامی» است نيز راه به جايی نبرده و گاه با اعتراض های شديدی مواجه میشوم كه چرا علاقه مندان برادرم را از شنيدن صدايش محروم می كنم.  این در حالی  است كه من ترجيح می دهم آثاری از او منتشر شود كه هم از لحاظ هنری و هم از لحاظ فنی از كيفيت بالایی برخوردار باشد»

آلبوم «بداهه خوانی و بداهه نوازی» اولین آلبوم آوازی است که «بهداد بابایی» در آن شرکت داشته است.

اصفهان
۱. پیش درآمد بداهه
۲. ساز و آواز اصفهان                  شعر حافظ و سعدی
۳. چهارمضراب و آواز ابوعطا          شعر سعدی و نظامی گنجوی
۴. تصنیف خوشه چین                 شعر کریم فکور، آهنگ روح الله خالقی

شور
۵. پیش درآمد
۶. آواز شور                                   شعر حافظ
درآمد اول - درآمد دوم
۷. ساز و آواز دشتی                        شعر حافظ
۸. چهارمضراب
۹. شور دشت                                دوبیتی باباطاهر
۱۰. تصنیف الله مزار                          شعر و آهنگ محلی
۱۱. تصنیف مرغ شب                       شعر محمد علی جعفری، آهنگ محلی
۱۲. تصنیف یار بیگانه نواز                   شعر بیژن ترقی، آهنگ اکبر محسنی

هنرمندان:
آواز: ایرج بسطامی
آهنگ ساز: بهداد بابایی
سه تار: بهداد بابایی
ضرب: جواد خداوردی
تنبک: کوشان یغمایی

برگرفته از جلد اثر، روزنامه سرمایه شماره 375، روزنامه اعتماد شماره 1961

«آوای هندوستان» نام آلبوم موسیقی است به آهنگسازی و نوازندگی «راوی شانکار» موسیقیدان و نوازنده «سی تار» که در سال ۱۹۶۸ برای نخستین بار و به صورت صفحه گرامافون ۷۸ دور بر دقیقه معروف به «Vinyl»  منتشر و در سال ۱۹۸۹ توسط انتشارات «Angel Records» و از طریق تدوین دیجیتالی به صورت سی دی عرضه شد.

همکاری «راوی شانکار» با ویولونیست معاصر «یهودی منوهین» و فیلم ‌ساز هندی «ساتیاجیت ری»، و نیز با گروه «بیتل‌ها» و «جرج هریسون» به شهرت او افزود.

«راوی شانکار» در جشن هنر شیراز نیز به نوازندگی پرداخته است.

برگرفته از ویکی پدیا فارسی، ویکی پدیا انگلیسی ۱، ۲، ۳  و Amazon

آلبوم «تصنیف های جواد بدیع زاده» مجموعه تصنیفی با صدای «سید جواد بدیع زاده» است که توسط موسسه «فرهنگی و هنری ماهور» در سال ۱۳۸۱ منتشر شده است.

از ميان آفريده‌هاى معروف او مى‌توان از سرود «ايران، كشور داريوش» و ترانه هاى «جلوه گل»، «داد دل»، «دل افسرده»، «هديه خاک»، «گل پرپر» و «خزان عشق» ياد كرد. «خزان عشق» كه تا زمان ما جاذبه‌ خود را حفظ كرده در سال ۱۳۱۳ بر اساس متنى عاشقانه از «رهی معیری» ساخته شده است.

پیش از افتتاح راديو، «جواد بديع‌ زاده» بسیاری از با ارزش‌ترين آثار خود را خلق كرده بود. در سال ۱۳۱۵ شمسي، كمپاني صفحه پركني ”اودئون”‌ آلمان از وی دعوت مي‌كند تا به آلمان برود و تعدادی صفحه پركند. او در آن سال به «برلين» می‌رود و در اين سفر تنها نوازنده ای كه به همراه داشت «اسماعيل ساتری» نوازنده «ويولن» و «تار» بود كه به موسيقی از جهات علمی نیز وارد بود. به همين جهت در آن ديار، به كمک ميزبان آلمانی برای پيدا كردن هنرمندان مناسب تحقيق و با گروه كوچكی كه عبارت از يک ويولن نواز و يک پيانیست بوده است انتخاب مي‌كند و تعداد ۴۰ صفحه و آثارش را كه همه آنها با همان اركستر است بر روی صفحه گرامافون كمپانی «اودئون» ضبط كرده است. «خزان عشق»  يا «شد خزان»‌ از معروفترين و زيباترين آثار ماندنی «جواد بديع ‌زاده» در «دستگاه همايون» با شعری از «رهی معيری» سراينده نامی از همه مشخص‌ تر است. «داد دل»  و «هديه به خاک»  هر دو در «دستگاه بيات اصفهان» ساخته شده‌اند. اين دو آهنگ مخصوصا از غنا و تكامل موسيقيی ايرانی، نغمات بسيار زيبا در خود دارند و شعر هر دو آهنگ از «نوراله همايون» است.