The Rough Guide to the Music of Iran, Various Artist
«The Rough Guide to the Music of Iran» به فارسی «سفرنامه موسیقی ایران» نام مجموعه ای منتخب از موسیقی آوازی و بیکلام ایرانی است که دامنه آن از موسیقی زیرزمینی تا موسیقی محلی و موسیقی سنتی ایران گسترش یافته است. این آلبوم ۱۵ تراکی در تاریخ ۲۳ June سال ۲۰۰۶ توسط انتشارات «World Music Network» منتشر شده است.
ترافیک خیابانهای تهران، شکوه مساجد اصفهان، «دی جی» های غیرقانونی و صوفیان کردستان، همه و همه در چشم انداز موسیقی ایران انعکاس یافته اند. این سفرنامه گستره ای از «خوانندگان رپ»، «ترانه های محلی»، اساتید موسیقی و گروه های نوپای پاپ تا موسیقی محلی بلوچستان را در بر می گیرد.
ترسیم نمایی از موسیقی معاصر ایران بدون نیم نگاهی به روابط سیاسی آن با سایر نقاط جهان امکان پذیر نیست. به گفته «Simon Broughton» تصویری که از ایران به ویژه در جوامع غربی ارائه شده ایران را کشوری پیچیده و دارای خلق و خویی جنگجو و متعصب معرفی کرده است که هرگونه خلاقیتی را به شدت سرکوب میکنند و این تفکر نادرست باعث شده تا موسیقی بومی ایران نتواند به جوامع غربی راه یابد و مورد ستایش قرار گیرد.
فهرست:
۱. افسونگر، گروه
آرین
۲. دکی امبر، کامکارها
۳. ساری گلین، حسین علیزاده و ژیوان
گاسپاریان
۴. یزده، قطعه شمیرانی
۵. درآمد
همایون، پروین جاودان
۶. دشتی، عبدالنقی افشارنیا
۷.
ساز و آواز، گروه
دستان و شهرام
ناظری
۸. سوق، کیهان کلهر و علی اکبر مرادی
۹. لولابی، جهله
۱۰. میسری
کروغلو، چنگیز
مهدی پور
۱۱. در هر راهِ من، باراد
۱۲. زره
نی حسین یار، حاج
قربان سلیمانی
۱۳. یا قووس، دین محمد زنگشانی
۱۴.
درد عشق، گروه
اوهام
۱۵. ترکمن،
محمدرضا
شجریان
لینک دانلود از مدیا فایر
تمامی کاورها به صورت مخفی در درون پوشه می باشند.
