آلبوم اشعار لنگستون هیوز، احمد شاملو
این آلبوم دکلمهی ترجمهی اشعار «لنگستون هیوز» با صدای «احمد شاملو» و نوازندگی گیتار «پیمان فخاریان» و «لیلی مرتضوی» است که در فضایی مرتبط آهنگسازی و اجرا شده است. دکلمهها در سال ۱۳۷۳ ضبط شدهاند. آلبوم «اشعار لنگستون هیوز» در بهمنماه سال ۱۳۸۹ توسط «موسسه فرهنگی و هنری ماهور» به مدت ۴۰ دقیقه و ۴۳ ثانیه منتشر شد. پیشتر نیز آلبوم شعر دیگری از «لنگستون هیوز» با صدای «احمد شاملو» با نام «سیاه همچون اعماق آفریقای خودم» منتشر شده بود.
«محمد موسوی» مدیر «انتشارات ماهور» در دفترچه آلبوم آورده است: این مجموعه نیز مانند مجموعه شعرهای خود شاملو در سالهای ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۵ در خانه شاملو در فردیس کرج ضبط شده است. قرار بود شعرهایی از «فدریکو گارسیا لورکا»، «یانیس ریتسوس» و «ژاک پرور» هم بخواند. «ژاک پرور» را خواند، اما بقیه را اجل مهلت نداد. سپاس از خانم «آیدا سرکیسیان» که در طول این سالها با مهربانی و شکیبایی یاریمان میکرد.
«لنگستون هیوز» نامیترین شاعر سیاهپوست آمریکایی است با اعتباری جهانی، به سال ۱۹۰۲ در چاپلین، ایالت میسوری به دنیا آمد. ۱۹ ساله بود که نخستین شعرش در مجلهی بحران به چاپ رسید. شعری کوتاه به نام «سیاه از رودخانه سخن میگوید (The Negro Speaks of Rivers)» و متاثر از شیوهی «کارل سندبرگ (Carl Sandburg)» شاعر سفیدپوست هموطناش که در آن با لحنی سخت عاطفی به بیان احساس گذشتهی دیرینهسالِ سیاهان پرداخته است.
زمینهی اصلی آثار «لنگستون هیوز» دانستگیِ نژادیست و اشعار و نوشتههایش بیشتر از هارلم، جنوب، نژاد پرستی، احساس غربت و در عین حال از غرور سیاهان سخن میگوید. اصلیترین کوشش او از میان بردن تعمیمهای نادرست و برداشتهای قالبی مربوط به سیاهان بود که نخست از سفیدپوستان نشأت میگرفت و آنگاه بر زبان سیاهپوستان جاری میشد. از مهمترین شگردهای شعری «لنگستون هیوز» بهکار گرفتن وزن و آهنگ موسیقیِ «آمریکایی-آفریقایی» است. «لنگستون هیوز» در ۲۲ می ۱۹۷۶ بر اثر سرطان در نیویورک درگذشت.
«محمد موسوی» مدیر «انتشارات ماهور» در دفترچه آلبوم آورده است: این مجموعه نیز مانند مجموعه شعرهای خود شاملو در سالهای ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۵ در خانه شاملو در فردیس کرج ضبط شده است. قرار بود شعرهایی از «فدریکو گارسیا لورکا»، «یانیس ریتسوس» و «ژاک پرور» هم بخواند. «ژاک پرور» را خواند، اما بقیه را اجل مهلت نداد. سپاس از خانم «آیدا سرکیسیان» که در طول این سالها با مهربانی و شکیبایی یاریمان میکرد.
«لنگستون هیوز» نامیترین شاعر سیاهپوست آمریکایی است با اعتباری جهانی، به سال ۱۹۰۲ در چاپلین، ایالت میسوری به دنیا آمد. ۱۹ ساله بود که نخستین شعرش در مجلهی بحران به چاپ رسید. شعری کوتاه به نام «سیاه از رودخانه سخن میگوید (The Negro Speaks of Rivers)» و متاثر از شیوهی «کارل سندبرگ (Carl Sandburg)» شاعر سفیدپوست هموطناش که در آن با لحنی سخت عاطفی به بیان احساس گذشتهی دیرینهسالِ سیاهان پرداخته است.
زمینهی اصلی آثار «لنگستون هیوز» دانستگیِ نژادیست و اشعار و نوشتههایش بیشتر از هارلم، جنوب، نژاد پرستی، احساس غربت و در عین حال از غرور سیاهان سخن میگوید. اصلیترین کوشش او از میان بردن تعمیمهای نادرست و برداشتهای قالبی مربوط به سیاهان بود که نخست از سفیدپوستان نشأت میگرفت و آنگاه بر زبان سیاهپوستان جاری میشد. از مهمترین شگردهای شعری «لنگستون هیوز» بهکار گرفتن وزن و آهنگ موسیقیِ «آمریکایی-آفریقایی» است. «لنگستون هیوز» در ۲۲ می ۱۹۷۶ بر اثر سرطان در نیویورک درگذشت.
فهرست:
۱. قصههای عمهسو
۲. مثل آوازها
۳. آواز دخترسیاه
۴. دورگه
۵. ویرونه
۶. مطرب
۷. آواز سیاه متفاوت
۸. ترانه
۹. ستارگان
۱۰. هشدار
۱۱. هارلم
۱۲. سرود زمین
۱۳. پرسش و پاسخ
۱۴. درخت سبز کوچولو
۱۵. گونهگونیهای رویا
۱۶. با بارش نقرهوار
۱۷. درد غریب
۱۸. قصههای عمهسو
۱. قصههای عمهسو
۲. مثل آوازها
۳. آواز دخترسیاه
۴. دورگه
۵. ویرونه
۶. مطرب
۷. آواز سیاه متفاوت
۸. ترانه
۹. ستارگان
۱۰. هشدار
۱۱. هارلم
۱۲. سرود زمین
۱۳. پرسش و پاسخ
۱۴. درخت سبز کوچولو
۱۵. گونهگونیهای رویا
۱۶. با بارش نقرهوار
۱۷. درد غریب
۱۸. قصههای عمهسو
سیاهان
دلپذیر و راماند
بردبار و فروتناند و مهرباناند
الحذر از روزی که شیوهی دگر کنند
نسیم
بر گسترهی پنبهزاران
هموار میوزد،
الحذر از روزی که درخت را از ریشه برکنند!
دلپذیر و راماند
بردبار و فروتناند و مهرباناند
الحذر از روزی که شیوهی دگر کنند
نسیم
بر گسترهی پنبهزاران
هموار میوزد،
الحذر از روزی که درخت را از ریشه برکنند!
برگرفته از جلد اثر، احمد شاملو و ویکیپدیا
ادامه مطلب
+ نگاشته شد در شنبه سی ام مهر ۱۳۹۰ 8:0 بهدست دلنواز
|
