«سماع مستانه» یک برنامهی صحنهای است که در سال ۲۰۰۰ میلادی در
سانفراسیسکوی آمریکا اجرا و ضبط شده است. اساس این کار تلفیقیست از
موسیقی مقامی تنبور (مقام سهحهری)» و «مقام چهارگاه» که قطعات آن از ساختههای اینجانب است که انرژی مثبت مردمِ حاضر در سالن و مهمتر از همه،
تمبک و حضور مهرآمیز دوست هنرمندم «
پژمان حدادی» حال و هوای خاص و نیکویی به آن بخشیده است. احتمالن در وصل قطعات به همدیگر اشکالاتی وجود دارد که به کار صدابردار آمریکایی مربوط میشود و سعی کردیم با کمک صدابردار خوب ایرانی، آقای «اُرد انزابیپور» به حداقل برسد به این امید که مقبول افتد.
«تنبور کُردی» یا «تیسفونی» همان سازیست که بیش از هزار سال ساز آیینی و مقدس
یارِسان (اهل حق) گشته است و این مردم در این هزاره کمر به خدمت و حفظ مقامات آن بستهاند.
موسیقی «
تنبور»، موسیقی خاصی است که فواصل و مقامات آن با موسیقی کلاسیک کنونی
ایران و حتی
موسیقی کُردی متفاوت است. نزدیکترین موسیقی به موسیقی
تنبور «سیاچهمانه» و «آواز هوره» است که امروزه کماکان در «
هورامان» و «
گوران» باقی است. مقامات «
تنبور» را از نظر تاریخ و بار فرهنگی آن میتوان به ترتیب قدمت به سه بخشِ «مقامات کلام»، «مقامات مجلسی» و «مقامات مَجازی» تقسیم نمود.
«
تنبور» کاسهای گلابیشکل و بزرگتر از «
سهتار» دارد که جنس کاسه و صفحهی آن از چوب
توت و جنس دستهاش از چوب
گردو است. «
تنبور» دارای دو یا سه سیم و سیزده یا چهارده
پرده است و وسعت این ساز «
یک گام و
یک پرده» است که به صورت «
پرده» و «
نیمپرده» تقسیمبندی شده است. این ساز دو کوک اصلی به فواصل چهارم و پنجم دارد و سازیست زخمهای که با تمام پنجهی دست راست نواخته میشود.
مدت زمان این آلبوم ۹ قطعهای ۴۰ دقیقه و ۳۲ ثانیه است و توسط انتشارات «کارگاه موسیقی» در نوروز ۱۳۸۴ منتشر شده است.
عکس: سیدرضا معطریان
پالایش: اُرد انزابیپور
کامپیوتر و گرافیک: آرلین وارطانیان
برگرفته از جلد اثر
ادامه مطلب