دل‌نوازها

آلبوم رادیو کابل، فریده مهوش

آلبوم «رادیو کابل (Radio Kaboul)» با آواز «فریده مهوش» در سپتامبر سال ۲۰۰۳ توسط «Accords Croises» در ۱۳ تراک منتشر شده است. آلبوم «رادیو کابل» ادای احترامی‌ از سوی «فریده مهوش» و دیگر آهنگ‌سازان افغانِ در تبعید به موسیقی‌دان‌های افغانی‌ای است که در این کشور کشته شده‌اند و به «حسین آرمان (Hossein Arman)» که در قید حیات است.

روزگاری کابل یک شهر پر جنب و جوش و محل تقاطع مسیر مسافرانی بود که بین هند، ایران و آسیای‌ میانه در رفت و آمد بودند و نوازندگان و موسیقی‌دان‌های مستعد بی‌شماری داشت. برای پاسداری از این میراث «ابراهیم نسیم (Ibrahim Nassim)» پنهانی به «استودیوی رادیو کابل» که به واسطه‌ی جنگ و به دست «طالبان» ویران شده بود رفت و عکس‌های موسیقی‌دانان مغضوب را در آستر کت خود پنهان کرده و آهنگ‌سازی‌های آنان را به ذهن سپرد. آلبوم «رادیو کابل» تداعی لحظات دل‌پذیری است که گذشته است...

فهرست:
۱. بشنو از نی
۲. ملا محمدجان
۳. مست و غزل‌خوان
۴. اِ زِما پُرسان لِ راشَوَد (Oh My Fairy, Come & Meet Me)
۵. گر کند شب من
۶. نغمه‌ی کابُل (بی‌کلام)
۷. همه عُمر
۸. بی‌دل شده‌ام
۹. لیلی‌جان
۱۰. تغافُل چه خِجلَت (The Ashamed Conscience)
۱۱. راشَ پَ مینَ (Come Tenderly to Me)
۱۲. چه شود به چهره‌ی زرد من
۱۳. دونوازی تنبور و زیربغلی (بی‌کلام)

برگرفته از Accords Croises, Amazom, CDRoots

ادامه مطلب

+ نگاشته شد در دوشنبه سی ام آبان ۱۳۹۰ 2:0 به‌دست دل‌نواز |

آلبوم غزل افغانی، فریده مهوش

آلبوم «غزل افغانی» نام آلبوم موسیقی با آواز «فریده مهوش» خواننده‌ افغانی معروف به «استاد مهوش» است که پس از آلبوم بسیار موفق سال ۲۰۰۳ وی با نام «رادیو کابل»، در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.

علی‌رغم متن فارسی دفترچه‌ی آلبوم، تمرکز آن همانند نامش بر غزل‌های افغانی است. غزل‌هایی با فُرم اعلای ترانه‌های عاشقانه و الهی. وقتی بدانید «فریده مهوش» غزل‌خوان قهاری است متعجب می‌شوید ببینید او بر خلاف عنوان آلبوم، یک ترانه‌ی ساده، بعلاوه‌ی یک لالایی و یک آهنگ بی‌کلام را نیز در آلبوم خود گنجانده است.

«فریده مهوش» تنها زن مدافع هنر «غزل افغانی‌»ست. تراک اول آلبوم «دختر باغ (Girl of the Garden)» بسیار شنیدنی‌ست و هنر «مهوش» را نمایان می‌کند. کیفیت موسیقی‌های آلبوم بسیار بالاست و متشکل از همان سازهای آلبوم «رادیو کابل»، یعنی سازهای «بنسوری (فلوت هندی)»، «طبلا» و نوعی تنبک کوچک که در موسیقی افغانستان رایج است با نام «زیربغلی (Zerbaghali)» است. (تغییر شکل یافته‌‌ی تنبک ایرانی) به علاوه‌ در آلبوم «غزل افغانی» سازهای سی‌تار و «Sarod» نیز حضور دارند با این تفاوت که در این آلبوم تمایل موسیقی به سمت «موسیقی شبه قاره هند» محسوس‌تر است. با وجود عدم حضور ساز «رباب» (ساز ملی افغانستان) که نشان بارز موسیقی افغانی است در این آلبوم، تنظیم آن با زیبایی‌شناسی موسیقی افغانی کاملا سازگار است.

«مهوش» در افغانستان افسانه است. او درجه‌ی «استادی» را در سال ۱۹۷۷ از سوی «محمدحسین سرآهنگ» موسیقی‌دان افغانی کسب کرد. عنوانی که پیش از این همیشه در اختیار آقایان بود. با سلسله حوادثی که در اواخر دهه‌ی ۷۰ و اوایل ۸۰ میلادی در افغانستان رخ داد (جنگ شوروی در افغانستان) «مهوش» مجبور به ترک افغانستان شد و به پاکستان رفت. دو گروه درگیر جنگ داخلی در پاکستان از «مهوش» خواستند تا برای اهداف آنان بخواند وگرنه به قتل خواهد رسید. «فریده مهوش» خسته و درمانده درخواست «پناهندگی سیاسی» کرد. درخواست او برای «پناهندگی سیاسی» در آمریکا توسط «کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان» پذیرفته شد و از آن زمان تاکنون وی در آمریکا سکونت دارد و به دلیل ادامه‌ی ناآرامی‌ها در ۳۰ سال گذشته‌ی افغانستان، هنوز در تبعید خودخواسته به سرمی‌برد و به کشورش بازنگشته است.

فهرست:
۱. دختر باغ
۲. خوی آتشین
۳. در آن نفس
۴. زندگی
۵. فرچر
۶. دلِ ناسوخته
۷. پای اشک
۸. بعد از خدا
۹. چشمان سیاه
۱۰. لالایی، لالایی (بخواب فرزندم، بخواب)

ترچمه از Accords Croises و نسخه‌ی آرشیو Songlines Magazine

ادامه مطلب

+ نگاشته شد در سه شنبه پنجم مهر ۱۳۹۰ 13:7 به‌دست دل‌نواز |

آلبوم رادیو کابل، فریده مهوش

آلبوم غزل افغانی، فریده مهوش

پیوندهای روزانه

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

دوستان