آلبوم فصل باران، علیرضا قربانی
«فصل باران» داری چند ویژگیِ برجسته است که آنرا در شمار آثار ماندگار موسیقی ایرانی قرار میدهد. حجم بیسابقهی سازهای ایرانی برای دستیابی به رنگآمیزیِ صوتیِ جدید، کنتراست تازهی ارکستر، ملودی و تنظیمهای خلاقانه و ضبطِ همزمان به منظور رسیدن به «احساسِ غنیِ گروهنوازی»، باعث شده تا بتوان از پارهای ضعفهای کوچک مانند عدم دقتِ کوک در صدای «علیرضا قربانی» در بعضی قسمتهای آلبوم به راحتی گذشت. «علیرضا قربانی» در بسیاری از قسمتهای اثر بهویژه در «آواز شوشتری» بسیار توانا نشان داده است.
ای مهربانتر از برگ در بوسههای باران
بیداریِ ستاره در چشم جویباران
آیینهی نگاهت پیوند صبح و ساحل
لبخندِ گاه گاهت، صبحِ ستاره باران
بازا که در هوایت خاموشیِ جنونم
فریادها برانگیخت از سنگ کوهساران
ای جویبار جاری! زین سایهبرگ مَگریز
کاینگونه فرصت از کف دادند بیشماران
گفتی: به روزگاران مهری نشسته گفتم
بیرون نمیتوان کرد حتی به روزگاران
بیگانگی ز حد رفت ای آشنا مپرهیز
زین عاشق پشیمان سرخیل شرمساران
پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند
دیوار زندگی را زین گونه یادگاران
وین نغمهی محبت بعد از من و تو ماند
تا در زمانه باقیست آوازِ باد و باران (شفیعی کدکنی)
۱. تصنیفِ ساغر هستی، رهی معیری
۲. درآمد همراه با سنتور، ادیب نیشابوری
۳. چهارمضراب همایون و تصنیفِ فصلِ باران، مولوی
۴. بیداد، تار
۵. تصنیفِ حتی به روزگاران، محمدرضا شفیعی کدکنی
۶. بیداد همراه به سهتار، سعدی
۷. قطعهی شوشتری، عطار نیشابوری
۸. تصنیف شوشتری، مولوی
۹. عشاق همراه با نِی، سعدی
۱۰. نوروز، تار و کمانچه
ماهنامهی فرهنگ و آهنگ (مهر ۱۳۸۵) و جلد اثر
