X
تبلیغات
دل‌نوازها - حسین بهروزی‌نیا

دل‌نوازها

به هر پرده رازی بود دل‌نواز - که آن‌را ندانند جز اهل راز

آلبوم هِی‌جار، بهمن علاالدین

آلبوم هِی‌جار، بهمن علاالدین

«هِی‌جار» آلبوم «موسیقیِ لری (لُریِ بختیاری)» با آواز «بهمن علاالدین» به آهنگ‌سازی و تنظیم «عطا جنگوک» به‌نوازندگیِ «گروه شهرآشوب» است که در شبِ یلدای سال ۱۳۷۰ اجرا و ضبط و یک‌سال دیرتر منتشر شد. آلبوم «هِی‌جار» که بر پایه‌ی سروده‌ها و ملودی‌های «بهمن علاالدین» است در ۱۱ تراک به‌مدت ۵۸ دقیقه منتشر شده است.

چه خووه شو مَهی پا تَشِ تنگی          تا خروس‌خون گپ زنی وا هَم‌دِرَنگی
(خوب است شبِ مهتاب، کنار آتش          تا بانگِ‌خروس با هم‌دلی گفت‌وگو کردن)

فهرست:
۱. مقومِ شیرعلی ‌مِردون (مقام شیرعلی مردان)
۲. عبده‌ممد للری (عبدالمحمد للری)
۳. ترانه‌ی مِی‌نا بنوش
۴. چوپی‌بهروم و مریم (بهرامِ چوپان و مریم)
۵. ترانه‌ی خروس‌خوان
۶. دست‌مالِ حریر
۷. ترانه‌ی تی‌به‌رِه (ترانه‌ی چشم به‌راه)
۸. زخمه‌ای به‌یاد عبده‌ممد (زخمه‌ای به‌یاد عبدالمحمد)
۹. آواز بختیار
۱۰. ترانه‌ی بلال بلال
۱۱. ترانه‌ی دیمه

هنرمندان:
آواز: بهمن علاالدین
سنتور: رضا شفیعیان
تار: عطا جنگوک، منصور سینکی
سه‌تار: عطا جنگوک
نی: عبدالنقی افشارنیا
کمانچه، قیچک: اردشیر کامکار
دف: بیژن کامکار
عود و بم‌تار: حسین بهروزی‌نیا
تمبک: محمود فرهمند
تک‌نواز نی: علی حافظی

ایل بختیاری تا‌كنون نسبت به اصالت‌های کهنِ فرهنگی خود وفادار مانده و در خورجین ارزش‌های سنتی خود موسیقی را از «كوه‌چراه‌ها» به «وارگه‌هاای» ماندگار با دست‌مایه‌ای شيرين و گوش‌نواز كشیده است كه ستایشِ پُر مهرِ طبيعت است. ترانه‌های فولکلور با زيبایی‌های ملوديک، پیش از هرچيز گویای احساس انسانی، ملی و جست‌وجوی همبسته‌گی‌های بشری است كه با زبانی خلاق مفاهیم کهن را در ذهن متبادر می‌سازد. در موسیقی فولکلور گرچه بر شاعر و سراینده‌‌اش آگاهی‌اهی نداریم، اما به تمامی آیینه‌ی اصالت‌های بومی است و جزیی از میراث و مُرده‌ريگ ارزش‌های قومی یک طایفه یا قبیله به شمار می‌رود.

فولکلور در سیر رشد خود حادثه‌ای طبیعی و متعلق به زمان‌های گذشته محسوب می‌شود، اما چنین فرآیندی به‌همان نسبت از توسعه و گسترش بی‌بهره نبوده و شگفت آن‌که هربار تغییرات و پیرایه‌های تازه‌ای را به خود پذیرفته است بی‌آن‌كه از جوهر دیرین خود فاصله گيرد. هم‌این عدم ایستایی اين موسيقی را به دینامیزمی سوق می‌دهد و به این دلیل است كه شنونده را نزدیک و شيفته‌ی خود می‌سازد.

ترانه‌ی «می‌نا بنوش» از کهن‌ترین آوازهای ایل بختیاری است و پيش‌تر با نام «عزيزم سوزه» اجرا شده بود. «می‌نا بنوش» از دستمایه‌ای برخوردار است كه با كمپوزیسیون جدایی‌ناپذیر شعر و موسیقی در سرشتی فولكلوریک جلوه و جلای روحِ محلی ايجاد می‌کند. همبسته‌گی شعر و موسیقی در ایل بختیاری تفكيک‌ناپذير است و هر شعری در ایل بختیاری، ملودیِ ویژه‌ی خود را دارااست.اين سروده‌ها كم‌تر تابع قواعد عَروض بوده و بيشتر آوازی هجایی دارند. ویژه‌گیِ ديگر «فراگير بودن» درون‌مايه در عين «فرديت» است.

«عبده‌ممد للری» گرچه آخرين حدیث نامكرّر عشق در ایل بختیاری نيست، اما از زیباترین عاشقانه‌هاای است كه در دهه‌های اخیر به جريده‌ی نامكتوب دل‌داده‌گی‌های ایلیاتی و ادبيات شفاهیِ «كوچ‌زيستی» پیوند خورده است. در بدشگونیِ شام‌گاهِ چهارشنبه، بيست و يكم ماه، نرم و سبک‌بار، «عبده‌ممد» و ماديانِ سفيدش، «لَلَر» و «كُتُک» را درمی‌نوردند و «خدابس (دخترِ عاشق)» در میانه‌ی راه غریبانه جان سپرده است، «عبده‌ممد» بی‌قرار که زنجیر ایلخانی را بریده، در محاصره‌ی تفنگ‌چی‌ها در «قلعه زراس» تنها و بی‌كس است و بی‌پیرایه می‌خوانَد.

واژه‌نامه:
هم‌درنگ: همنشين، هم‌دل و هم‌زبان
تش و تنگ: آتش پر حجم
دنگل: گُل‌دانه و دانه‌دل

نغمه‌های «موسیقی بختیاری» ظريف و سركش‌اند و نمی‌توان آن‌ها را با «گام‌های مترونیک» سنجيد یا مهار كرد و بیش‌تر در ردیف‌های «گوشه‌ی شوشتری»، «بختیاری»، «آواز اصفهان»، «آواز دشتی» یا دستگاه‌های «شور» و «همایون» جای می‌گیرند.

چه خووِه مال بار‌كُنِی، یارت وابات بو       كومی‌چال زین مَخمَلی به زیرِ پات بو
چه خووه مال بار ونِی، به دشتِ شیم‌بار       دستِ گل مِنِ دَستُم بو، چی پار و پیرار
عزیزم می‌نا بناش، دستمالِ هفت‌رنگ       چی تیات پیدا ندا، به ایلِ چهارلنگ
میل‌اُم بی كه بینُمِت، دیدُم نبیدت       خاطِرُم جا نَگِرِید، كَندُم ز دینِت
مو اُویدم كَدِ رَه، ری كردم وا پشت       غَمِ خوم كم سیم نِبی، سَریت مونِه كُشت
عزیزم می‌نا بناش، دستمالِ هفت‌رنگ       چی تیات پیدا ندا، به ایلِ چهارلنگ
عاشِقُم، ديونِه‌يُم، بيايید بُكُشینُم       بُوَندينُم كَدِ گُل، هیچ مَگُشینم

کوتاه از جلد و متنِ آلبوم (ویرایش شده)


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در چهارشنبه دوازدهم مهر 1391 9:0 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم مایه‌ی دشتی و مایه‌ی اصفهان (قیژک کولی و خورشید آرزو)، همایون شجریان

آلبوم مایه‌ی دشتی (قیژک کولی) و مایه‌ی اصفهان (خورشید آرزو)، همایون شجریان

آلبوم «مایه‌ی دشتی و مایه‌ی اصفهان» با آواز «همایون شجریان» و نوازندگیِ «گروه دستان» به آهنگ‌سازیِ «حمید متبسم» و «سعید فرج‌پوری» دست‌آورد ضبطِ اجرای زنده‌ی «سالن رادیو برلین-براندنبورگ» آلمان در ۹اُم فوریه‌ی ۲۰۰۸ به کوششِ «رادیو برلین (RBB)» و «Celestial Harmonies» است که نخستین بار در فوریه‌ی همان سال به‌دست «Celestial Harmonies» در ۲ سی‌دی به مدت ۲ ساعت و ۳ دقیقه و ۴۸ ثانیه منتشر شد. این آلبوم دیرتر در سال ۱۳۸۷ در ۲ سی‌دی مستقل با نام‌های «قِیژک کولی» و «خورشید آرزو» در ایران به‌دست «دل‌آواز» منتشر شد. آواز سی‌دی نخست در «دشتی» و آواز سی‌دی دوم در «اصفهان» است.

نامِ آلبومِ «قِیژک کولی» برگرفته از سروده‌ی «محمدرضا شفیعی کدکنی» و نامِ آلبوم «خورشید آرزو» برگرفته از سروده‌ی «فریدون مشیری» است.

در نسخه‌ی منتشر شده به‌دست «دل‌آواز» سی‌دی نخست آلبومِ «مایه‌ی دشتی و مایه‌ی اصفهان»، بخشِ «مایه‌ی دشتی» به آهنگ‌سازیِ حمید متبسم «قِیژک کولی» و بخشِ «مایه‌ی اصفهان» به آهنگ‌سازیِ سعید فرج‌پوری «خورشید آرزو» نام گرفته است.

فهرست بخش نخست، مایه‌ی دشتی (قِیژک کولی):
۱. تصنیفِ عاشقانه، حمید متبسم
۲. ساز و آواز بوی عشق، سعدی
۳. تصنیف قِیژک کولی، محمدرضا شفیعی کدکنی
۴. مستانه، بی‌کلام
۵. ساز و آواز کمندِ زُلف، حافظ
۶. تصنیف زهی عشق، مولوی

فهرست بخش دوم، مایه‌ی اصفهان (خورشید آرزو):
۱. اشتیاق، بی‌کلام
۲. آواز خورشید آرزو، فریدون مشیری
۳. تصنیف چینِ زلف، عطار نیشابوری
۴. ساز و آواز عشق پاک، فریدون مشیری
۵. تصنیف اسرار عشق، حافظ
۶. ساز و آواز دل‌شده، فخرالدین عراقی
۷. تصنیف وطن، سیاوش کسرایی
۸. تصنیف مرغ سحر، محمدتقی بهار

هنرمندان:
همایون شجریان: آواز
حمید متبسم: تار
سعید فرج‌پوری: کمانچه
پژمان حدادی: تنبک، دایره، بم‌دایره
حسین بهروزی‌نیا: بربط
بهنام سامانی: دف، دایره، کوزه

جلد و متن اثر، Celestial Harmonies

ادامه مطلب
+ نگاشته شد در سه شنبه هفدهم مرداد 1391 9:0 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم سوته دلان (ساقی‌نامه ۱)، شهرام ناظری


«سوته دلان» نام آلبومی است با آواز «شهرام ناظری» و موسیقی «کامبیز روشن روان» که توسط انتشارات «هارمونی» منتشر شده است. نوازندگی اثر بر عهده‌ی «ارکستر» بوده و «کامبیز روشن روان» رهبری «ارکستر» را بر عهده داشته است. کاور آلبوم «سوته دلان» از پنج تراک نام برده است، با این وجود سی‌دی آن شامل دو تراک است و ناگفته پیداست که ناشر، نسخه‌ی «نوار کاست» همان سال‌ها را به نسخه‌ی دیجیتال برگردانده اما قطعات را از هم تفکیک نکرده است.

«سوته دلان» بخش نخست از مجموعه‌ای است که آن را با نام «ساقی‌نامه ۱» یا «صوفی‌نامه ۱» می‌شناسیم. بخش دوم این آلبوم «نسیم صبحگاهی» نام گرفته است. اشعار اثر منتخبی از سروده‌های «حافظ»، «سعدی» و «میر رضی آرتیمانی» است.

نوازندگان ارکستر:
تک‌نوازان: اسد الله حجازی «تار»، غلام‌حسین بهروزی‌نیا «عود»، اردشیر روحانی «پیانو»
ویولن: منوچهر انصاری، همایون رحیمیان، رضا عالمی، مجتبی میرزاده، ارسلان کامکار
آواز جمعی: مهدی شمس نیکنام، بیژن کامکار، محمدرضا اخوان
کمانچه: اردشیر کامکار، هادی منتظری، هادی آزرم
ویلونسل: منوچهر باستان سیر، کریم قربانی
کُنترباس: علیرضا خورشیدفر
نی: محمدعلی کیانی نژاد
تیمپانی: علیرضا قوامی
کلارینت: اکبر محمدی
سنتور: بهنام مناهجی
تار: منصور سینکی
تنبک: جمشید محبی
تنبور: علی ناظری

خوشنویس: بیژن بیزنی
طرح: قُباد شیوا


ترانه بر شعر میر رضی آرتیمانی:

جهان منزلِ راحت اندیش نیست    ازل تا ابد یک نفس بیش نیست
فلک بین چه با جانِ ما می‌کند    چه‌ها کرده است و چه‌ها می‌کند
بیا تا سَری تا در سَرِ خُم کنیم    من و تو، تو و من، همه گُم کنیم
بیایید تا جمله مستان شویم    ز مجموع هستی پَریشان شویم

برگرفته از جلد اثر و تارنمای رسمی شهرام ناظری

ادامه مطلب
+ نگاشته شد در سه شنبه بیست و نهم شهریور 1390 3:0 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم نسیم صبحگاهی (ساقی‌نامه ۲)، شهرام ناظری

«نسیم صبحگاهی» نام آلبومی است با آواز «شهرام ناظری» و موسیقی «کامبیز روشن روان» که توسط انتشارات «هارمونی» منتشر شده است. نوازندگی اثر بر عهده‌ی «ارکستر» بوده و «کامبیز روشن روان» رهبری «ارکستر» را بر عهده داشته است. کاور آلبوم «نسیم صبحگاهی» از هفت تراک نام برده است، با این وجود سی‌دی آن شامل دو تراک است و ناگفته پیداست که ناشر، نسخه‌ی «نوار کاست» همان سال‌ها را به نسخه‌ی دیجیتال برگردانده اما قطعات را از هم تفکیک نکرده است.

«نسیم صبحگاهی» بخش دوم از مجموعه‌ای است که آن را با نام «ساقی‌نامه ۲» یا «صوفی‌نامه ۲» می‌شناسیم. بخش نخست این آلبوم «سوته دلان» نام گرفته است. اشعار اثر منتخبی از سروده‌های «حافظ»، و «میر رضی آرتیمانی» است.

نوازندگان ارکستر:
تک‌نوازان: اسد الله حجازی «تار»، غلام‌حسین بهروزی‌نیا «عود»، اردشیر روحانی «پیانو»
ویولن: منوچهر انصاری، همایون رحیمیان، رضا عالمی، مجتبی میرزاده، ارسلان کامکار
آواز جمعی: مهدی شمس نیکنام، بیژن کامکار، محمدرضا اخوان
کمانچه: اردشیر کامکار، هادی منتظری، هادی آزرم
ویلونسل: منوچهر باستان سیر، کریم قربانی
کُنترباس: علیرضا خورشیدفر
نی: محمدعلی کیانی نژاد
تیمپانی: علیرضا قوامی
کلارینت: اکبر محمدی
سنتور: بهنام مناهجی
تار: منصور سینکی
تنبک: جمشید محبی
تنبور: علی ناظری

خوشنویس: بیژن بیزنی
طرح: قُباد شیوا


آواز بر شعر میر رضی آرتیمانی:

بیا ساقیا مِی به گردش درآر          که دلگیرم از گردش روزگار
مِی‌ای ده که چون ریزیش در سبو          برآرد سبو از دل آواز هو
به می‌خانه آی و صفا را ببین          مبین خویش را و خدا را ببین
مِی‌ای کو مرا وارهاند ز من          از این و از آن و زما و ز من
از آن مِی که چون شیشه بر لب زند          لب شیشه تبخاله از تب زند

برگرفته از جلد اثر و تارنمای رسمی شهرام ناظری


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در سه شنبه بیست و نهم شهریور 1390 2:23 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم از سنگ تا الماس، حسین بهروزی‌نیا و پژمان حدادی



آلبوم «از سنگ تا الماس» حاصل تک‌نوازی «بربط» «حسین بهروزی‌نیا» با همراهی تنبک «پژمان حدادی» است که در اسفند سال ۱۳۸۶ توسط انتشارات «سروش» منتشر شده است. «از سنگ تا الماس» در پنجاهمین دوره‌ی «جشنواره‌ی موسیقی گرمی» مورد بررسی قرار گرفت اما جایزه‌ای را نصیب «موسیقی ملی ایران» نکرد.

«از سنگ تا الماس» را می‌توان ورژن به‌روزشده‌ی آلبوم پیشین «حسین بهروزی‌نیا» و «پژمان حدادی»، یعنی «آفتاب نیمه‌شب» به‌حساب آورد. «آفتاب نیمه‌شب» در ایران با عنوان «وجد» توسط نشر «ماه‌ریز مهر» منتشر شده است. اصلی‌ترین تفاوت «آفتاب نیمه‌شب» و «از سنگ تا الماس» را می‌توان نقش کمرنگ‌تر «سازهای کوبه‌ای» در مجموعه‌ی اثر دانست.

آلبوم «از سنگ تا الماس» شامل ۹ قطعه از ساخته‌های «حسین بهروزی‌نیا» است. البته به‌جز قطعه‌ی سوم به‌نام «آب» که همان‌گونه که در جلد اثر ذکر شده از آهنگ‌های قدیمی و مشخصن از تصنیف «در میخانه» (رفتم در میخانه) برداشت شده است. قطعات آلبوم از «سنگ» آغاز و به «الماس» ختم می‌شود و در این گذار از «خاک»، «آب»، «نور»، «باد»، «شب»، «روز» و «صبر» می‌شنوید.


ادامه مطلب
+ نگاشته شد در دوشنبه بیست و هشتم شهریور 1390 5:37 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم شب، سکوت، کویر، محمدرضا شجریان

آلبوم شب، سکوت، کویر، محمدرضا شجریان

«شب، سکوت، کویر» آلبومِ موسیقی سنتی ایرانی با آواز «محمدرضا شجریان»، به آهنگ‌سازیِ «کیهان کلهر» در «آواز دشتی» بر پایه‌ی «موسیقیِ مقامیِ شمال خراسان» است که نخستین بار به‌دست «دل‌آواز» در سال ۱۳۷۷ بر روی اشعار «باباطاهر»، «عطار نیشابوری»، «محمدعلی معلم دامغانی» و «هوشنگ ابتهاج» منتشر شد. ضبطِ موسیقیِ «شب، سکوت، کویر» که نام خود را از دو قطعه‌ی بی‌کلام نخستِ آلبوم‌ به نام‌های «سکوتِ شب» و «کویر» از ساخته‌های «کیهان کلهر» واگرفته است در سال ۱۳۷۳ و ضبط و میکس آن در سال ۱۳۷۶ انجام گرفته است. «کیهان کلهر» علاوه بر آهنگ‌سازیِ آلبومِ «شب، سکوت، کویر»، در این آلبوم کمانچه و سه‌تار هم می‌نوازد.

«شب، سکوت، کویر» کاری در زمینه‌ی «موسیقی محلی» نیست، چه موسیقیِ هر منطقه باید به وسیله‌ی نوازندگان و خوانندگانِ بومیِ آن محل اجرا شود. بلکه تلاشی است در زمینه‌ی بهره گرفتن از خصوصیات «موسیقیِ مقامی» به عنوان شاخه‌ی دیگری از «موسیقیِ هنری» و بازنگرشی است به سرچشمه‌ی طبیعیِ «موسیقی ایران» با استفاده از شیوه‌های رایج آهنگ‌سازی و گروه نوازی.

بمی‍رُم تا تو چش‍مِ تَر نبی‍‍نی          شرارِ آهِ پُرآذر نَبی‍‍نی
چِنان از آتشِ عش‍‍قت بسوزُم          که از مو رن‍‍گ خاکستر نِبین‍‍ی (باباطاهر)

*******
ببار اِی ابر بهار
با دِلُم به هوایِ زُلفِ یار
داد و بی‌داد از این روزگار
ماه را دادند به شب‌های تار اِی بارون...
اِی بارون، اِی بارون، ماه را دادند به شب‌های تار، اِی بارون...
بَر کوه و دشت و هامون ببار، ای بارون...
ببار اِی ابر بهار
ببار ای بارون، ببار...
با دِلَم گریه کن خون ببار
در شب‌های تیره چون زلف یار
بهرِ لیلی چو مجنون ببار، ای بارون...
دلا خون شو و خون ببار
بر کوه و دشت و هامون ببار
به سرخی لب‌هایِ سرخِ یار
به یادِ عاشق‌های این دیار
به یاد عاشق‌های بی‌مزار، ای بارون... «محمدعلی معلم دامغانی»

فهرست:
۱. سکوتِ شب
۲. کویر
۳. ساز و آوازِ دوبیتی‌های باباطاهر عریان
۴. شبِ کویر
۵. دُرنا، نوازندگیِ سازِ «قوشمه‌ی خراسانی» به‌دست «علی آبچوری»
۶. ساز و آوازِ بر پایه‌ی «قطعه‌ی دریا»
۷. بارون، شعر از «محمدعلی معلم دامغانی»، بر اساسِ آوای محلیِ شمال خراسان
۸. دوتار، نوازندگی به‌دست «حاج قربان سلیمانی»
۱۰. ساز و آوازِ غزلی از عطار نیشابوری
۱۱. شرنگ**، چهارمضراب سازها
۱۲. تصنیف اِی عاشقان، غزل از هوشنگ ابتهاج

هنرمندان:
آواز: محمدرضا شجریان
آهنگ‌ساز و تنظیم: کیهان کلهر
کمانچه و سه‌تار: کیهان کلهر
حسین بهروزی‌نیا: بربط
اردوان کامکار: سنتور
مرتضی اعیان: تنبک
سیامک نعمت‌ناصر: تار
همایون خسروی: ویلونسل
بهزاد فروهری: نی
طرح: مژگان شجریان

نوازندگان سازهای محلی
حاج قربان سلیمانی: دوتار
علی‌رضا سلیمانی: دوتار
علی آبچوری: قوشمه
حسین ببی: دایره

* طُرقه: بر پایه‌های افسانه‌های کهنِ خراسان نامِ پرنده‌ی کوچکی است که آرزوی رسیدن به خورشید را داشت، برای این‌کار می‌بایست هزار نام خدا را بَر می‌کرد تا از سوختن به‌علت گرمای خورشید ایمن باشد. از همین رو نام‌ها را به‌یاد سپُرد و در حال «ذکر گفتن» به سوی خورشید پرواز کرد. در نزدیکیِ خورشید هزارمین نام را فراموش کرد و سوخت.

** شرنگ: در «زبانِ محلیِ شمالِ خراسان» به معنای جشن و پای‌کوبی است.
جلد و متن اثر

ادامه مطلب
+ نگاشته شد در جمعه سوم مهر 1388 20:57 به‌دست دل‌نواز  | 

آلبوم چشم براه، شهرام ناظری

آلبوم چشم براه، شهرام ناظری

«چشم براه» نام آلبوم موسیقی سنتی ایران با آواز «شهرام ناظری» به آهنگ‌سازی «عطا جنگوک» با اجرای «گروه شهر آشوب» بر روی سروده‌های «حافظ»، «ابوسعید ابوالخیر»، «نیما یوشیج»، «محمدرضا شفیعی کدکنی» و «هوشنگ ابتهاج» است که نخستین بار در اردیبهشت ۱۳۷۰ در ۱۱ تراک منتشر شد. نام آلبوم برگرفته از سروده‌ی «نیما یوشیج» به‌نام «ترا من چشم در راهم» است.

عطا جنگوک، جلد اثر:
«گروه شهرآشوب» این‌بار عهده‌دار اجرای ۳ تصنیف و ۳ قطعه‌ی تنظیمی است. تصنیف‌های «چشم براه» از نظرِ تلفیقِ شعر و موسیقی با کارهای انجام شده در گذشته متفاوت است. در این مجموعه برای نخستین بار همراه با سازهای ملی دو ترانه می‌شنویم که بر روی شعرهای نو «چشم به راه» و «سفر» به گونه‌ای ساخته شده‌اند که مصراع‌ها و کلام دارای سیر طبیعی خود است. هر دو تصنیف از دیدگاه فرم سراسر بدون استفاده از حالت‌های آوازی و نیمه آوازی در تصنیف و با بهره‌گیری از تحریرهای منطقی ویژه‌ی «ردیف موسیقی ایران» ساخته شده‌اند. مقدمه‌ی هر تصنیف بسته به موضوع شعر از روندی تصویری و تنظیمی برخوردار است. با توجه به «فضای کار» و «ارکستر» بیشترین نقش را ساز «سه‌تار» بر عهده دارد.

تو را من چشم در راهم
تو را من چشم در راهم شباهنگام
که می‌گیرند در شاخ تَلاجُن سایه‌ها رنگِ سیاهی
وز آن دل‌خستگان‌ات راست، اندوهی فراهم
تو را من چشم در راهم
شباهنگام در آن‌دم که بر جا دره‌ها چون مرده ماران خفتگانند
در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پایِ سَروِ کوهی دام
گَرَم یاد آوری یا نه
من از یادت نمی‌کاهم
تو را من چشم در راهم (نیما یوشیج، زمستان ۱۳۳۶)

فهرست:
۱. قطعه‌ی مارال، بر اساس ملودیِ قشقایی
۲. چهارمضراب، آواز و سه‌تار، به‌یاد «درویش‌خان»
۳. چشم به راه، سروده‌ی نیما یوشیج
۴. آواز و سنتور
۵. ساقی
۶. قطعه‌ی گفتگو
۷. آواز، سه‌تار و چهارمضراب
۸. تکرارِ چشم به راه، سروده‌ی نیما یوشیج
۹. چهارمضراب نی و آواز
۱۰. چهارمضراب سه‌تار و ارکستر
۱۱. سفر، سروده‌ی محمدرضا شفیعی کدکنی

هنرمندان:
آواز: شهرام ناظری
سنتور: رضا شفیعیان
تار، سه‌تار: عطا جنگوک
تار: منصور سینکی
عود، تارباس: حسین بهروزی‌نیا
کمانچه: هادی منتظری
نی: بهزاد فروهری
تنبک: محمود فرهمند
دف: اردشیر فهیمی

جلد اثر

ادامه مطلب
+ نگاشته شد در جمعه سوم مهر 1388 16:1 به‌دست دل‌نواز  |